Ahmet Köksal

          A H M E T    K Ö K S A L 
             1920  yılında  Çanakkale  Kızılkeçili  köyünde doğdu.  1939 yılında Edirne
Erkek Öğretmen Okulunu, 1946 yılında Gazi Eğitim Enstitüsü Resim-İş Bölümünü
bitirdi. Uzun yıllar ortaokul ve liselerde resim öğretmenliği yaptı. İlk şiirleri 1940
yılında Uyanış dergisinde, resim üzerine tenkit yazıları Milliyette yayınladı.
             Sırası ile; Atatürk Antolojisi (1953 – Bedri Gider ve Şinasi Saba ile),  Aşk
Şiirleri Antolojisi (1955), Yanık Sarı(1958), Sonsuz Haziran(1963), Çocuk Şiirleri
(1973),Çoğul Mavilik(1991) adlı kitapları yayınlanan Köksal, 24 Ocak 1997 günü
hayata veda etti.
 
 
 
E n   G ü z e l i 
Taş yerinde ağırdır,
Kanat uçarken kanat,
Dudak öperken dudaktır..
 
Ellerin en güzeli
Çalışırken, sevişirken..
 
Aklın en güzel işi;
İyiyi, doğruyu savunmak,
Kötüye karşı koymaktır..
Ahmet KÖKSAL
 
 
İ l k   A ş k
Bir yürek çarpar,
Yüreğinin içinde.
Gözlerinde bir yavru ceylan
Ü r k e k . .
 
Ağzı yeni ayrılmış
Ana sütünden..
Dudakları bir öpüşte
E r i y e c e k . .
Ahmet KÖKSAL
 
 
V   e   d   a  
Hani diyorduk ya hep
– Görüşürüz seneye
Ekim’de ;
 
Ben de gelmeyeceğim,
S e n  d e . . 
Ahmet KÖKSAL

Bir Yorum Yazın