Ahmet Özer

 
          A  H  M  E  T     Ö  Z  E  R 
             19 Ocak 1946 günü Trabzon / Maçka ilçesinde dünyaya geldi. Fatih Eğitim
Enstitüsü  Edebiyat  Bölümünü bitirdi.  Lisans  Eğitimini  Anadolu  Üniversitesinde
gördü.  29 yıl  Türkçe  ve  Edebiyat öğretmenliği yaptı.  Halen  Bilkent Üniversitesi
İnsani Bilimler ve Edebiyat Fakültesinde Öğretim üyesidir. Trabzon’da yayınlanan
Kıyı ve Ankara’da yayınlanan  Bilkent 4 Mevsim adlı dergilerin sanat yönetmenlik-
lerini de yaptı.
             Ayrı Beraberlikler(1981), Günle Dokunan(1984), Gecenin Kanayan Yerin-
den Yerinden(1987),Söyle Yüzüm Tanığımsın(1990),Aşklar Yedeğinde Ömrümüzün
(1993),Aşkın Taç Yaprağı(1998) ve Sözümüz Vardı(2001) adlı kitapları yayınlanan
Ahmet Özer;1981 Nevzat Üstün Şiir Başarı,1982 Ömer Faruk Toprak Şiir mansiyon
1993 Yunus Nadi Yayımlanmamış Şiir Kitabı,1998 Cevdet Kudret Edebiyat ve 2002
Ceyhun Atuf Kansu Şiir Ödüllerininde sahibidir.
 
 
Buğday ve Toprak 
Pencereyi açtım
elma ağacı serçe cıvıltısı
ve kedi
güneşle döküldüler sabaha..
 
Döküldü birdenbire yüzümün aynasına
leylak kokusu, ateş rengi, bahar dalı
gölgesi göle yansıyan karlı dağ..
 
Bahar geldi dedim
ak bir buluta
kırlangıçların göğü biçişine bakarak..
Ahmet ÖZER
 
anne ve kız ile ilgili görsel sonucu
 
K ı z   v e   A n n e
ayakabıları büyüktü annemin
onlarda yorgun ayakları
uyurdu
gündüzün
uykuyu unuttuğunda gözleri..
 
oysa uyurken
onlar uykusuzdu kapı eşiğinde
savrulan suyun sesini
yağmurun dinmeyen şarkısını
sürülerin getirdiği akşamları dinlerdi..
 
ayakkabıları büyüktü annemin
küçükken onlarda yüzerdi
ayaklarım.
uzaklara götürürdü beni annem
aklıyla.
saçlarımı vermek isterdim
ardında soluksuz koşarken rüzgara
ayakkabıları tökezletirdi yürüyüşümü
hüznün ilmekleri dokunurdu
düşlerimde..
 
yürüyüşüm eşitlendiğinde aklımla
anne olmuştum.
Ahmet ÖZER
Bilkent 4 Mevsim
Ocak 2000 sayısı.
 
 
 
T a n ı k   G ü n l e r
Günler
Hüznü yüklenip
Ağır prangalar gibi
Sancıyı taşıyarak
Uçsuz bucaksız gökyüzünün altında
Bizlere
Dev parmaklarıyla
Gelecek
Getirdiler.
Günler
Ayrı düşmeyi sevdiğimizden
Sevdiğimiz çocuğumuza dokunamamayı
Açık zarflarla mektuplar göndermeyi
Öğrettiler..
 
Günler
Tanık oldular ölümlere
Gördüler vurulup öleni
Öldüreni
Hayatla taşınan ölümü
Ölümle başlayan dirimi.
Günler
Oldular en büyük lokomotif
Acımayı öğrenmeyen tarihe..
Ahmet ÖZER

Bir Yorum Yazın