Ali Mümtaz Arolat

 
 
F   İ   S   K   İ   Y   E
Mehtap on beşindedir.
Havuzdaki fiskiye
Belki tutarım diye,
Mehtabın peşindedir.
 
Bahçenin boşluğunda
Biriken sessizliği
Parıltılar deliyor.
Gecenin boşluğunda
Fiskiye yükseliyor,
Sonra birden vurulmuş
Gibi, renksiz, durulmuş
Sulara inci inci
Düşerek can veriyor..
Fiskiyenin bu hali,
Kalbe hicran veriyor..
 
Her sevdanın sevinci,
Her sevincin hayali
Göz kırpılması kadar..
Sonunda suya düşmek
Rüzgarda dağılmak var..
 
Ali Mümtaz AROLAT

Bir Yorum Yazın