Alican Sofu

 
 
B  A  H  A  R      G  Ö  Z  L  Ü  M
Bak yine geçiyor günler
Ben sana gelemiyorum ama.!
Yolluyorum sevdamı sana.!  Özlem dolu yollarına…
Ve adım adım yaklaşıyorum sana..
Sakın ağlama sevgili sakın ağlama…
 
Bak bir gün daha geçti, akşam oldu,
Özlemler artar bilirim.
Şimdi sen çekilirsin odana,
İçin için ağlarsın bilirim..
Dayanmalısın sevda çiçeğim.!
 
Bahar gözlerinde bulurum mis kokulu yarınlarımızı,
Beslediğimiz umutlarımızı,
Sabır bahar gözlüm sabır,
Gün olur bende gelirim yanına.!
Ömür yeter yanında olurum,
Belki de yanında ölürüm kim bilir.!
Bu can kaç kere sever bir daha.!
Ölüm gelir diyorum ölüm.!
Sen olduktan sonra kaç yazar be bahar gözlüm.!
Kaç yazar be bahar gözlüm.!
 
Issız bucaklarda köşelerde ağlarım ben,
Yazarım adına onca şiir
Adınla başlayan bizimle biten.
Nokta koyamıyorum seninle başlayan hiç bir şiire..
“Seni seviyorum” cümlesi bile tam anlatamazken bendeki seni,
Seni anlatamamak nasıl bir zulüm,
Ama yinede “ben seni çok seviyorum be bahar gözlüm”
“B e n   s e n i   ç o k   s e v i y o r u m   b e   b a h a r   g ö z l ü m..” 
Alican SOFU
Bahar gözlüme kalemimden/2
 
 
B İ L İ Y O R U M  V E F A S I Z
Biliyorum vefasız.!
Çok günah işledik seninle
Bir sus konduruldu dilime
Konuşmadım, söyleyemedim
Sevdiğimi işte..
 
Biliyorum vefasız.!
Çok mutlu olduk seninle.
Bazen güldük, bazen ağladık neşeyle
Ama hiç soldurmadık sevdayı
Kış mevsiminde bile..
 
Biliyorum vefasız.!
Çok mutluyduk seninle.
Seneler bile toz pembeydi gözümüzde.
Gülücükler dolardı düşlerimize.
Sen gelmesen bile beklemeyi de sevdim,
Sen geleceksin düşüncesiyle..
 
Biliyorum vefasız.!
Çok uzaktı birbirimize
Kavuşmak uzun yollara serilirdi.
Her otobüs biletini
Sımsıkı tuttum, düşürmeyim diye..
 
Biliyorum vefasız.!
Çok yaralarımız vardı seninle.
Kanadığında merhem olamadık birbirimize.
Uzanmadı elin ağladığımda bile
Bir kere silmedin gözyaşlarımı
Mendilin yerine..
Alican SOFU
 
 
N    E       Z    O    R    M    U    Ş
Soğukların tavan yaptığı bir gecede
Elimde silah mevzii karanlık.
Sevdaya  “Dur”  çekmişim,
Parolayı adınla susturmuş..
Asker ocağı dedikleri,
Sevda acısıyla ne de zormuş.!
Sabahın karanlığında düdük sesleriyle uyanmak varmış.
Koca bir günaydın çekmek uyanmamış sevdama.
Ulan.!  Ulan..!
Ne zormuş sevda acısıyla şafağa bir çizik daha atmak.
Yastık altı defterine adını karalamak,
Sabır işlemek günlere..
Sensiz kahvaltı yapmak
Ve sesin olmadan uyumak…
…………………..
Biter Bu Günlerde Bahar Gözlüm
Şafak : 420..!
Alican SOFU
 
 
U   Y   U   T       B   E   N   İ
Unut beni helalim..
Uyut beni yüreğinde.!
Hain bir pusuya şehit verdik sevdamızı
Yalnızlıklar bizim olsun,
Gülücükler onların.!
Unut beni helalim..
Uyut beni yüreğinde.!
Kurduğumuz hayalleri düşünme bile.!
Acı vermesin her zerresinde.!
Ah sen/siz.!  yalnızlığım.!
Sokak köşesinde kıvrım kıvrım oturuyorum şimdi.
Gece yıldızlar dökülüyor yüreğime.!
Adını sayıklıyor dilim.!
Ahh be sevgilim.!
Ah be sevgilim..!
Unut beni..
Unut..!
Öldür beni helalim.!
En aşık yanımla öldür.!
Sabaha bakmasın gözlerim.!
Son sılada gömülsün bedenim.!
Sokak kaldırımlarına küfredercesine vuruyorum ayaklarımı.!
Neden diyorum neden.?
Sensiz.!  “El”  gibiyim bu şehirde.?
Düş/tü umutlarımız.!
Yazılı olmayan kaderimiz.!
Ezeli bir mahşerdeyim sensiz.!
Yeter be sevgili.!
Ölüme an ve an susuyorum.!
Unut beni helalim..
Uyut beni yüreğinde.!
Alican SOFU
 
 
 
UZANIP   YAŞINI   SİLEMİYORUM
Ne elim var benim, ne parmaklarım.
Uzanıp yaşını silemiyorum.!
Kaç şiiri, kaç sokağı, kaç kaldırımı
Evlat sayarım kendime.?
Alican SOFU

Bir Yorum Yazın