Arif Ay

 
 
E   R   Z   U   R   U   M
Zaman yitik sanki hiç yaşanmamış,
Bu mekan ne ilk, ne son durak.
Karşıda çifte minare,
Taşı işleyen nakkaş;
Hem selçuklu, hem dadaş..
 
Burda mevsim ikimizden biri..
 
Biz, marifetnameyle bir
Akşamı yaprak yaprak çevirip,
Geceye ferman açtık.
Okuduk dudakla el arası,
Tartıp her sözü bir bir,
Sonra darasını düştük..
Ve biz ölümden çok
Zulmü gördük.!
 
Biz Erzurum’da otuz üç kişiydik.!
 
Gece oltu taşıdır, işlenir
Ve tesbihe dönüşen zaman,
Geçer parmak uçlarımızdan..
Sonra, ağırlanır toprak
Güze dökerek hüznü.
Hırkasına bürünmüş bir derviş
Suskunluğunda gelir kış..
 
Burda mevsim ikimizden biri..
 
 
Bir de kadınlarımız,
Yüzleri kavruk, gözleri iri..
Konuşunca gök, susunca toprak,
Gülü türküleyip akşam sabah,
Oturup evlerinde onlar,
Acıyı kilim gibi dokudular..
Biz onları, çocuklarımıza sıla,
Kendimize gurbet bilip
Çiçeği burnunda bıraktık..
 
Biz ceylanı vurulmuş dağdık..
 
Kar iner;
İsyan gibi çabuk,
Ölüm gibi sessiz ve dakik..
Palandöken;
Kolları gürgen,
Gözleri çiğdem,
Gözdesi kekik,
Ve biz, ölümden çok
Zulmü gördük.!
 
 
Palandöken hem yassı, hem dik..
Bir sabah kepenkleri
Kar tipisi gibi
Birden indirdik..
Öpüp yüzünü toprağın,
Ağır ve derin,
Bir günü isyana böyle çevirdik..
 
Kar Palandöken’in börkü.
Bundan gayrısını giymedik,.
Giymeyeceğiz dedik..
Ve bu söz üzre;
Başımızı göğe,
Sakalımızı yele,
Boynumuzu ipe verdik..
 
Biz Erzurum’da otuz üç kişiydik..
 
Şimdi onlarsız bu toprak
Acıdan kıraç,
Hüzünden çorak,
Kışın Dertli, yazın Emrah.,
Ve mevsim, ikimizden biri.!
Arif AY
 
S  U     D  Ü  Ş  Ü
Denize bir şeyler diyor adam,
Çiviler çakarak denize
Gözlerinden,
Denize bir şeyler diyor adam..
 
Deniz sımsıcak Erzurum karı.
Denizden bir parça,
Adamın alnına koymalı..
 
Bil ki çoğalır özlemi,
Rüzgarla toprağın dansı.
Gelir esen meltemle,
Ölüm ıhlamur kokusu..
 
Çeker maviliği bir soluk,
Belki çoğalır özlemi/çoğalır adamın..
Arif AY
 
 
TENHA ŞİİRLERİNDEN
II.
Sürülmüş toprak kokuyorsun,
Biçilmiş çayır
Söğütlüğü geçince
Her yer çiğdem, gelincik ellerin,
Baktıkça açıyor yüzün,
Baktıkça bulutlar ve güneş,
Serçeler karışıyor gülüşüne..
 
Saat yok, gölgemizde zaman
Ve suyun uzayıp giden öyküsü
Sevmek kadar seni..
Arif AY
 

Bir Yorum Yazın