Arkadaş Zekai Özger

 
        
 
ARKADAŞ  ZEKAİ  ÖZGER
          8 Ocak 1948 günü Bursa’da dünyaya geldi. Ankara Üniversitesi Siyasal
Bilgiler Fakültesi Basın Yayın Yüksek Okulundan mezun oldu. TRT’nin Ankara
Bürolarında çalıştı.1970 öncesi üniversite olaylarında polisle yaşanan bir arbe-
dede başına ağır darbeler aldı.
          Aradan yıllar geçtikten sonra 5 Mayıs 1973 gecesi, Ankara sokaklarının
birinde ölü bulundu.Henüz 25 yaşında beyin kanamasından öldüğü belirlenen
Zekai’nin ölümünü arkadaşları 1970 öncesi olaylarda aldığı darbeye bağladı-
lar. Dergi ve gazetelerde yayınlanmış şiirlerini, ölümünden sonra 1974 yılında
“Şiirler”adlı bir kitapta topladılar.Arkadaş Zekai Özger adına İzmir’de Mayıs
Yayınları tarafından 1996 yılından bu yana her yıl şiir ödülü verilmektedir.
 
A n n e m i   v e   A l l a h ‘ ı
Ben az konuşan çok yorulan biriyim
Şarabı helvayla içmeyi severim
Hiç namaz kılmadım şimdiye kadar
Annemi ve Allah’ı da çok severim
Annem de Allah’ı çok sever
Biz bütün aile zaten biraz
Allah’ı da kedileri de çok severiz..
Arkadaş Zekai ÖZGER
 
C a n   O l s u n 
alnını
dağ ateşiyle ısıtan  
yüzünü
kanla yıkayan dostum  
senin  
uyurken dudağında    
gülümseyen bordo gül    
benim kalbimi  
harmanlayan isyan olsun  
başını omzuma yasla  
göğsümde  
taşıyayım seni  
gövdem gövdene  
can olsun  
Arkadaş Zekai ÖZGER
 
O       r       m       a       n    
yusufçuğum
kanadından mı vuruldun
ben vuruldum.
 
av erken başlamadı
hanidir yaslı dağlar
bu tüy kimden düştü.
 
hangi avcı,  hayın avcı
gergin kanatlarının gölgesinde avlanır da
görmez mi ki,   bilmez mi ki
kendi ormanıdır.
 
usu gelişirken büyüyen tüylerinde
okşanır onlar yalnız,  arınır,  parlanır
çoğalsın diye kanadının ormanı
yolunmaz ki,  koparılmaz ki.
 
yusufçuk,  yusufçuğum
kanadından mı vurdular,  vursunlar
gün tanlayınca gövertisini
halk ormanı ışıyacak.
 
bir yusufçuk açacak
bin yusufçuk konuşacak..
Arkadaş Zekai ÖZGER
 
P  e  n  c  e  r  e    
pencereyi kapama
gök dolabilir içeri
sen neyi görebilirsin
ıslak bir bulutun ağışını mı?
 
pencereyi kapama
kuş dolabilir içeri
sen neyi taşıyabilirsin
kırık bir dalın yükünü mü?
 
pencereyi aç
soluğun çıksın dışarı
sen büyütmedin mi ciğerinde onu
kokusu hayatı yıkasın diye.
 
pencereyi aç
sesin sarsın dünyayı
duyulur elbet ta ötelerden
yürek kendini tanır..
Arkadaş Zekai ÖZGER

Bir Yorum Yazın