Aşık Veysel

 
           A  Ş  I  K     V  E  Y  S  E  L     Ş  A  T  I  R  O  Ğ  L  U
           25 Ekim 1894 yılında Sivas’ın Şarkışla ilçesine bağlı Sivrialan köyünde
dünyaya geldi.  Yedi yaşında yakalandığı çiçek hastalığından iki gözünü birden
kaybetti.  Kendi deyimiyle o gün bugündür dünya başına zindan olmuştur. 
          Babasının oyalanması için aldığı sazla, önce başka ozanların türkülerini
çalmaya başladı.  1933 yılında tanıştığı  Ahmet  Kutsi  Tecer’in teşvikiyle kendi
sözlerini yazıp söylemeye başladı.  Bir dönem adım adım,  yurdu dolaşarak Köy
Enstitülerinde saz hocalığı yaptı.  1965 yılında özel bir kanunla maaş bağlandı.
          1970 ‘ lerde  Hümeyra,  Fikret Kızılok,  Esin Afşar gibi bazı müzisyenler 
Aşık Veysel’in deyişlerini düzenleyerek yayınlanmasını sağladılar..  Şarkışla’da
her yıl anısına şenlikler yapılan  Aşık  Veyselin,  eserlerinde kullandığı türkçesi
yalındır.  Şiirlerinde yaşama sevinci ile hüznü,  İyimserlikle umutsuzluğu içiçe
ve ustaca kullanmayı başaran  Aşık Veysel;  toplumsal olaylar,  din,  siyaset ve
doğaya da ince eleştiriler getirmiştir.
          Şiirlerini;  1944’de Deyişler, 1950’de Sazımdan Sesler, 1970’de Dostlar
Beni Hatırlasın isimli kitaplarında toplayan Aşık Veysel, 21 Mart 1973 yılında
akciğer kanserinden vefat etti..
 
 
 
DOSTLAR  BENİ  HATIRLASIN
               Ben giderim adım kalır,
               Dostlar beni hatırlasın.
               Düğün olur, bayram gelir,
               Dostlar beni hatırlasın..
 
               Can bedenden ayrılacak,
               Tütmez baca, yanmaz ocak,
               Selam olsun kucak kucak,
               Dostlar beni hatırlasın..
 
               Açar solar türlü çiçek,
               Kimler gülmüş, kim gülecek,
               Murat yalan, ölüm gerçek,
               Dostlar beni hatırlasın..
 
               Gün ikindi akşam olur,
               Gör ki başa neler gelir,
               Veysel gider, adı kalır,
               Dostlar beni hatırlasın..
               Aşık Veysel ŞATIROĞLU
  
 
Gül  Olmasa.!
Hayal bana yakın, yar bana uzak
Sevdası başımda dolanır gitmez.
Aşkına düşeli ar bana  uzak,
Yüz bin öğüt versen biri kar etmez..
 
Beni yakan yansın aşkın narına,
Gönül düştü bir zalimin toruna,
Bakmaz mısın bu Veysel’in zarına,
Gül olmasa bülbül ah u zar etmez..
Aşık Veysel ŞATIROĞLU
 
 
Kara Toprak  
Dost dost diye nicesine sarıldım.
Benim sadık yarim kara topraktır.
Beyhude dolandım, boşa yoruldum.
Benim sadık yarim kara topraktır..
 
Nice güzellere bağlandım kaldım.
Ne bir vefa gördüm ne fayda buldum.
Her türlü istediğim topraktan aldım.
Benim sadık yarim kara topraktır..
 
Koyun verdi, kuzu verdi, süt verdi.
Yemek verdi, ekmek verdi, et verdi.
Kazma ile dövmeyince kıt verdi.
Benim sadık yarim kara topraktır..
 
Adem’den bu deme neslim getirdi.
Bana türlü türlü meyve bitirdi.
Her gün beni tepesinde götürdü.
Benim sadık yarim kara topraktır..
 
Karnın yardım kazmayınan, belinen.
Yüzün yırttım tırnağınan, elinen.
Yine beni karşıladı gülünen.
Benim sadık yarim kara topraktır..
 
Havaya bakarsam hava alırım.
Toprağa bakarsam dua alırım.
Topraktan ayrılsam nerde kalırım.
Benim sadık yarim kara topraktır..
 
Bir dileğin varsa iste Allah’tan.
Almak için uzak gitme topraktan.
Cömertlik toprağa verilmiş Hak’tan.
Benim sadık yarim kara topraktır..
 
Hakikat istersen açık bir nokta.
Allah kula yakın, kul da Allah’a.
Hakkın gizli hazinen toprakta.
Benim sadık yarim kara topraktır..
 
Bütün kusurumu toprak biliyor.
Merhem çalıp yaralarım düzlüyor.
Kolun açmış yollarımı gözlüyor.
Benim sadık yarim kara topraktır..
 
Her kim ki olursa bu sırra mazhar.
Dünyaya bırakır ölmez bir eser.
Gün gelir Veysel’i bağrına basar.
Benim sadık yarim kara topraktır..
Aşık Veysel ŞATIROĞLU 
 
Küçük Dünyam  
Bir küçük dünyam var içimde benim,
Mihnetim, zulmetim bana kafidir,
Görenler dar görür geniştir bana,
Sohbetim, ülfetim bana kafidir..
 
İstemem dünyanın saltanatını,
Süslü giyimini, arap atını,
Bilirsem türklüğün var kıymetini,
Vatanım, milletim bana kafidir..
 
İsterdim hayatta düşmanla savaş,
Milletime kurban olaydı bu baş,
Nasip değil imiş, şehitlik kardaş,
İmanım niyetim bana kafidir..
 
Dünya geniş olsun, ister dar olsun,
Yeter ki kalbinde iman var olsun,
Her zaman milletim bahtiyar olsun,
Bu rütbem, mesnedim bana kafidir..
 
İçimde beslerim, bir büyük ordu,
Çınlatsın düşmanı, yükseltsin yurdu,
Azmi, zihniyeti Veysel’dir derdi,
İşte bu niyetim bana kafidir..
Aşık Veysel ŞATIROĞLU
 
 
Senlik Benlik Nedir Bırak 
Allah birdir, peygamber Hak
Rabbül alemindir mutlak
Senlik benlik nedir bırak
Söyleyim geldi sırası..
 
Kürt’ü, Türk’ü ve Çerkez’i
Hep Adem’in oğlu kızı
Beraberce şehit gazi
Yanlış var mı ve neresi.?
 
Kur’an’a bak, İncil’e bak
Dört kitabın dördü de Hak.
Hakir görüp ırk ayırmak
Hakikatte yüz karası..
 
Bin bir ismin birinden tut
Senlik benlik nedir sil at
Tuttuğun yola doğru git
Yoldan çıkıp olma asi..
 
Yezit nedir, ne kızıl baş
Değil miyiz hep bir kardaş
Bizi yakan bizim ataş
Söndürmektir tek çaresi..
 
Kişi ne çeker dilinden
Hem belinden, hem elinden
Hayır ve şer emelinden
Hakikat bunun burası..
 
Şu alemi yaratan bir
Odur külli şeye kadir
Alevilik sünnilik nedir
Menfaattir var yarası..
 
Cümle canlı hep topraktan,
Varol muştur emir Hak’tan.
Rahmet dile sen Allah’tan,
Tükenmez rahmet deryası..
 
Veysel sapma sağa sola,
Sen Allah’tan birlik dile.
İkilikten gelir bela
Dava insanlık davası..
Aşık Veysel ŞATIROĞLU
 
 
Son Şiiri  
Selam saygı hepinize,
Gelmez yola gidiyorum.
Ne şehire, ne de köye,
Gelmez yola gidiyorum..
 
Gemi bekliyor limanda,
Gideceğim bir ummanda,
Gözüm kalmadı cihanda,
Gelmez yola gidiyorum..
 
Eşim dostum yavrularım,
İşte benim sonbaharım,
Veysel karanlık yollarım,
Gelmez yola gidiyorum..
Aşık Veysel ŞATIROĞLU 
 
 
Yalandır
Aldanma cahilin kuru lafına,
Kültürsüz insanın külü yalandır.
Hükmetse dünyanın her tarafına,
Arzusu, hedefi, yolu yalandır..
Aşık Veysel ŞATIROĞLU
 

Bir Yorum Yazın