Aydın Hatipoğlu

 
 
H  A  N  I  M  E  L  İ
Gün mü
Uyanıyor
Gül mü
Yaprağında çiğ tanesi
K o k l a s a m . .
 
 
 
Süt mü sızmış balam
Gül memelerden
Bir bebek gülüverse
O k ş a s a m . .
 
 
 
Seher yeli geçer gibi
Gelin dalından
Dağıtsan saçlarını
U z a n s a n . .
 
 
Bir porselen kadar saydam
Sırçadandır gümüş teni sırçadan
Düşlerin ürperir mi
D o k u n s a m . .
 
 
Sanki mermer heykellerde yaşayan
Kadim yunan
Yakın dursa da
U z a k s a n . .
 
 
Bir de pamuk toplarken gör tarlalarda
Türküsünü tutturmuş mu sana usuldan
İnci takmış sedef gerdan üstüne
D ü ş ü n s e n . .
 
 
Pembe bulutlar dağılır yüzünde
Ak laleler gibi durur elleri
Eğilip su içer gibi çeşmeden
Ö  p  s  e  m  .  .  .
Aydın HATİPOĞLU
 
 
S   O   N     D   E   Ğ   İ   L
Yatıyor boylu boyunca;
Ne yanıyor ateşler içinde başı,
Ne buz kesiyor ayakları,
Yürümüyor damarlarında kanı,
Canı yanmıyor,
Uyanmıyor..
– Ne kadar uyandırmak isteseniz –
Yarı aralıklı gözleri görmüyor.
Sarmış kara bir kefen gibi
Karanlık her yanını..
 
 
A ğ ı r ,
S u s k u n ,
S a ğ ı r . .
 
 
Gülmüyor ağlamıyor,
Sevinmiyor üzülmüyor,
B a ğ ı r m ı y o r ,
Ne sevgi ne nefret,
Ne korku ne acı ne umut ne karamsarlık,
Onu ilgilendirmiyor artık..
 
 
S e s s i z ,
T e p k i s i z ,
Ö l ü . .
 
 
Ölüm sonu değildir hayatın;
Hayat sürüyor,
Hayat gözyaşlarında,
Hayat gülüşlerinde
Ç o c u k l a r ı n . . .
Aydın HATİPOĞLU

Bir Yorum Yazın