Ayhan Bozkurt

 
 
B E N    İ S E   S E N D E    K A L D I M
Güzel gözlü yarim
İpeksi tenine dokunur gibi dokundum her şeye
Bulamadığım tadım
Aşkım
Karanlıklar çöktüğünde şehrin üstüne
Sadece ben kaldım orada
Herkes eğlencede Taksim’de
Ben ise sende kaldım
O terk ettiğin yerde..
Ayhan BOZKURT-2
 
 
BİTİRECEK  BENİ  PATRON
ER  YA DA  GEÇ
Gördüm karşıdan o kızı
Sütün gibi bacakları
Koştum yanına geldim
Öpeyim mi seni dedim
Olmaz lan ben iyi aile kızıyım dedi
Görürsün sen şimdi hanyayı Konya’yı
Ayy ne terbiyesiz adamsın sen deyince
Öptüm dudaklarını
Sardım belinden
Dayanamıyorum götüreceğim seni kız
Y a v a ş ç a . . .
 
Tabii sokakta ikimizde çırılçıplak
Ben durur muyum
T ı k   t ı k   b i r   d a h a   t ı k k k 
S a a t   ç a l ı y o r m u ş
U y a n d ı m   k i
O n   i k i . .
 
Yine kaldım işe geç
Bitirecek beni pantron er yada geç..
Ayhan BOZKURT-2
 
 
 
BU GECE BİR BENİ DÜŞÜN
Bu gece bir beni düşün
Sana bakan gözlerimi
Titreyen yüreğimi hisset
Gözyaşları içinde
Sonra yavaş yavaş beni terk et..
Ayhan BOZKURT-2
 
 
Ş    Ü    K    R    E     T    M    E     K
Mutluluk  neymiş  biliyor musun.?
Yatakta hafifçe doğrulup kitap okumak.
 
Mutluluk  neymiş  biliyor musun.?
Yatakta bir taraftan bir tarafa dönebilmek.
 
Mutluluk  neymiş  biliyor musun.?
Ş ü k r e d e b i l m e k . . .
Ayhan BOZKURT-2
 
 
YALNIZDI,  KİMSESİ  YOKTU
b i l i r d i . . .
kaçamak bakışları vardı,
mahsun ve mahçuptu
kimsesi yoktu.
 
d a l g ı n d ı . . .
kimse sevmezdi onu
selam vermezdi
herkesten kaçardı.
 
d o n u k t u . . .
gözleri anlamsızdı
herkes korkardı
yollar onundu.
 
a ğ l a r d ı . . .
sessizce ağlardı
kimse anlamazdı
yüreği yanardı.
 
t i t r e r d i . . .
hep üşürdü
hiç bir şeyi yoktu
her zaman çıplaktı.
 
s o ğ u k t u . . .
kaldırımı kapamıştı
herkes toplanmıştı
kimse kaçmıyordu.
 
t i t r e m i y o r d u . . 
a ğ l a m ı y o r d u . .
g ö z l e r i   a ç ı k t ı . .
g ü l ü m s ü y o r d u . . 
 
her şey onundu…
sonsuzluğa bakıyordu,
uzanmıştı kaldırıma..
herkes onu seviyordu…
Ayhan BOZKURT-2
 
 
Y  A  Ş  A  M  I  M  I  N      R  E  N  G  İ
Y a ş a m ı m ı n   r e n g i ,
Sen yokken güller bile mis kokularını yitiriyor.
Güneş ısıtmıyor bedenimi,
Sen yokken sisler içinde yaşamım,
Sen benim aydınlığımsın…
 
Y a ş a m ı m ı n   r e n g i . . .
Ayhan BOZKURT-2

Bir Yorum Yazın