Bahattin Karakoç

 
B      İ      L      D      İ      R      İ
Sen yoksun, kapım düşüncelere açık;
Sesimde ritm oldun, düşüme maya.
Sen, hüzün perçemim, beyaz karanlık;
Dolunaylar gibi doğuver artık,
Kutsal ışığınla parlat aşkımı,
Parlat ki düş atım aksamaya.!
 
Yıllardır beklerim geleceksin diye
Umut tohumlarım güleç ve diri,
Bir tılsımla kuş ol geliver gayri;
Geliver kapıma, gitme bir daha.!
De ki : “Ebedidir bu aşk, bu bahar.”
Çiçeklerin, türkülerin en güzeli yar;
Yaşama gücümsün, sensiz hayatıma
Bir minyatür gibi renk veren rüya..
Bahattin KARAKOÇ
 
 
B U   M U D U R     D E N G E
Dorukta oturur, yerden alçaklar
Atları ürkütür kuru şakşaklar..
İmanlı horlanır, imansız vurur;
Kızıla boyanır en masum aklar..
Bahattin KARAKOÇ
 
 
H E R   A Ğ I Z D A N
B İ R   S E S   Ç I K A R
Kimi koru diyor, kimi çal diyor;
Kimi yürü diyor, kimi kal diyor.
Kimi Hakk rızası güder, oruçlu;
Kimi nefsin iti,”aman yal” diyor.
Bahattin KARAKOÇ
 
 
M    U    H    A    S    E    B    E
Has bahçeyi sardı, dikenle ayrık,
Ağa da, kahya da başına buyruk.
Mukaddes ülküler ölü yatarken
Herkesin koştuğu hep yağlı kuyruk.!
Bahattin KARAKOÇ
 
 
M  U  K  A  D  D  E  S      S  I  R
Aşık güler, aynalarda gül açar;
Kıraçlar yeşerir, gök ışık saçar.
Muhabbet yağmuru düşmeyen yerde,
Ne bir ceylan meler, ne bir kuş uçar..
Bahattin KARAKOÇ
 
 
O  SEVDA BURADA BİTTİ
Bir edayla bir cilveyle
Yüreğimi çeldi gitti.
 
Elim ayağım tutuldu
Bozuldum, o güldü gitti.
 
Tefe koydu sırlarımı
Sokak sokak çaldı gitti.
 
Saltanatım bitti artık
O yıktı, o sildi gitti.
 
Bir kuştu, belki bir ışık
Uçtu, göğü deldi gitti.
 
Zamandan mekandan öte
Gitmesini bildi gitti.
 
Gel desem gelmez ki gayri
Gelmezlere yeldi gitti.
 
Gördüğüm bir düşmüş meğer,
Bir sevdaymış geldi gitti..
Bahattin KARAKOÇ
 
 
Y        A        Ğ        M        A
Şu şaşkın dünyada yer-gök alçaldı,
Bir yağma başladı, çalanlar çaldı.
Kefenmiş, rütbeymiş, makammış derken;
Ne ehliyet kaldı, ne mezar kaldı..
Bahattin KARAKOÇ

Bir Yorum Yazın