Bedrettin Aykın

 
 
A  C  I  M  I  N     S  O  Y  A  D  I
Irmağın,  söğütlerin sesiyle
Söylüyorum  bu  şiiri
Senin o kırılgan sesinle..
 
Badem  çiçeklerine,
Sabahın  ilk  ışıklarına
Dönüştürüyorum hüznümü
Hüznümü ve acımı..
Öfkemin karanlığı,
Korkutuyor beni…
 
Bir orman çiziyorum,
Sesime kattığın sevinçle.
Yalnızlığımın üstüne,
Kıyımlar yaşamaış yalnızlığımın.
Kuşları unutmuyorum
Ve su başlarını,
Bir geyiğin avcısına bakan gözlerini..
 
Sevgimin silgisiyle sildim öfkemi
Öfkemi ve acımı.
Yerine yeniden adını yazdım
Adın acımın soyadı…
Bedrettin AYKIN
 
 
 
A  Ş  K     A  Y  E  T  L  E  R  İ
I.
Şairim,
Başucu kitabım sevdam..
II.
Binlerce teşekkür sana
Bir sonsuz yitiş olurdu yoksa
Sevdayı tanımadan geçip gitmek..
III.
Sınavdan sınava soktun
Bütün aşamalardan geçti aşkım
Yine de ulaşamadı yüreğine..
IV.
Tam da açtım derken
Kuşatıldığım duvarları
Yepyeni bir engel önümde
Ferman dinlemeyen aşkım..
V.
Bugün günlerden
Seni görmelerin günü..
VI.
Sana karşı sürüyor
Sürecek aşkım..
VII.
Sakla sevdamı çehiz sandığında
Çıkarıp ağla anımsadığında
Oku adına yazılmış şiirlerimi
Anla seni ne çok sevdiğimi..
VIII.
Seni düşünmek bile güzel
Yıkıntıları arasında yokluğunun..
IX.
Kurudu sulamadığın o çiçek
Söküp attım bugün onu saksısından
Desem de inanma sakın
Duruyor kanayan yeri yüreğimde..
X.
Yolumda ayak sesleri
Bir güzel haklı sevdanın
Kanımda kıvılcımı ellerinin..
XI.
Adınla başlıyor inadına
Sana uyanamadığım her gün.. 
XII.
Biliyorum gelirsen
Sürecek sevdamız sonsuza..
Bedrettin AYKIN
 
 
Y A L N I Z L I Ğ I N  E V İ
Gerçek adresim sanki
Bir yalnızlığın evi.
Gömülmeden o sulara götür
Yeni bir ilk yaza beni..
 
Kapısı numaralı odalarda,
Kimliği kayıtlara geçmiş,
Gözaltında bir sanık gibi
Ne çok geceler geçirdim
Bilsen uykusuz,  sensiz..
 
Soğuk birer sığınakta üşürdüm,
Ellerinin değmediği o evler.
Giderdin kaçarcasına erkenden
Sarılıp beni öpmeden
kanayan yeni yalnızlıklara..
Bedrettin AYKIN
 
 
Y     A     N     G     I     N
En güzel ev içi giysin,
okşadığım ipek tenin.
sokulup sarıyor ateş/ten
kollarıyla köşnül aşk,
kuşatıyor bir anda
beni sarmaşık sevgin..
 
Uzanıp öpüyorum çılgınca
ipek/ten giysinin
kadife tüylerinden.
yakıyor dudaklarımı
çiçek lavaların..
 
Bu ne güzel yangın böyle
yanmalara doyamadığımız.
aynı potada seninle
eriyip karışıyoruz..
Bedrettin AYKIN

Bir Yorum Yazın