Cahit Irgat

               
             C  A  H  İ  T      I  R  G  A  T
             21 Mart 1915’te  Lüleburgaz’da doğdu.  Şair, Tiyatro ve Sinema sanatçısı
olan Cahit Irgat Edirne Öğretmen Okulu son sınıfından ayrılarak bir çok tiyatroda
oyunculuk yaptı.
             1932’de girdiği Ankara Konservatuvarını, 1936’da bıraktı.  İstanbul Şehir
Tiyatroları, Küçük Sahne, Devlet Tiyatrosu, Adana Şehir Tiyatrosu,Oda Tiyatrosu,
Dormen Tiyatrosu ve Cahide Sonkuyla kurdukları Cahitler Tiyatrosunda çalıştı.
             Bir çok sinema filminde rol aldı. 1950 yılında “Bırakılan Çocuk” filminin
yönetmenliğini de yapmış olan Şair Cahit Irgat’ın “Geri Dönemezsin” adlı, bir de
romanı vardır.
             Mina Urgan’la bir dönem evli kalmış olan Cahit Irgat 5 Haziran 1971’de
İstanbul’da hayata veda etti. Sırası ile;  Bu Şehrin Çocukları (1945),  Rüzgarlarım 
Konuşuyor(1947),Ortalık(1952) ve Irgat’ın Türküsü(1969) adlı eserleri yayınlandı.
 
 
A     ğ     a     ç    
Ağacım, dört kol çengi kıyamet
Her dalımda bir memleket
Uzar kollarım uzar
Taşımda toprağımda bereket
Köklerimden başlar hürriyet
Bana çarptıkça anlar
Yağmur yağmur olduğunu
Rüzgar, rüzgar..
 
Taşımda toprağımda kıyamet
Köklerimden başlar hürriyet.
Cahit IRGAT
 
Bir Çocuk Konuşuyor 
Her gün daha başka açıyor çiçek,
Gökyüzü daha mavi gittikçe,
Güneş daha rengarenk..
 
Şıngır mıngır demir alır gemiler..
Cahit IRGAT
 
 
D     o     s     t    
                ” Değil kardeşim,  değil
                   Gök mavi değil,  dal yeşil değil.”
                                      Cahit Sıtkı Tarancı
İnan kardeşim, inan
Gök mavidir, dal yeşil.
Omuzun omuzumda,
Nefesin nefesimde.
Gökyüzü mü; yıldız yıldız,
Dilim dilim bölüşürüz yeryüzünü..
Payına düşen dertler,
Payıma düşer..
Sen benim günümdesin,
Ben senin gecende..
Bir ucu sende denizin,
Bir ucu bende..
İnan kardeşim, inan
Aynı suda yüzer bindiğimiz gemiler..
Cahit IRGAT
 
 
E l l e r i n  
Ekmek gibi ellerin var,
Sıcacık…
Seni niçin sevmiyeyim.?
Cahit IRGAT
 
 
 
İ   n   a   d   ı   n   a   
İnadına mı güzelsin
Akşam üstleri,
Demir parmaklıktan gördüğüm deniz.?
 
İnadına mı fiyakan,
Yan yana gidişin;
Tombul kıçlı gemi.?
Cahit IRGAT
 
 
İ   ş   t   e      
Sevdamı istiyorsun, komşu kıza sevdalan.
Yolculuk mu.?  İşte vapur, işte tren.
Meyvalar güzel geçen mevsimden..
Yeter ellerini uzatman..
Cahit IRGAT
 
 
 
K  o  r  k  u  y  o  r  u  m 
Her yerde aynı hava, aynı koku, aynı dert
Korkuyorum.
Sen de kaçma bu şehirden,
Yalnız bırakma beni.
Gökler bile değişiyor lahzada.
Ardından geliyor bak
Güneşiyle bulutuyla gökyüzü
Bütün şehir, bütün deniz, yeryüzü,
Sen de kaçma bu şehirden,
Yalnız bırakma beni.
Ben fakir bir sahilin
Kahır yüklü çocuğu
K o r k u y o r u m . .
Cahit IRGAT
 
 
M  e  l  o  d  r  a  m  
Birinin bıçak vardı elinde,
Birinin beyaz bir gül,
İkisi de yorgundu,
Sokak çocukları halinde..
 
Bıçaklısı bıçağını sapladı,
Çiçeklisi çiçeğini koklattı,
Kayboldular meyhaneler içinde..
 
Kaldırımda gül ve bıçak
Kardeş kardeş kaldılar..
Cahit IRGAT

Bir Yorum Yazın