Cahit Zarifoğlu

 
             
 
             C  A  H  İ  T     Z  A  R  İ  F  O  Ğ  L  U
             1940 yılında Ankara’da doğdu. Çocukluğu  Siverek, Kahraman Maraş
ve  Ankara’da geçti.  İstanbul Üniversitesi  Edebiyat Fakültesi  Alman Dili  ve
Edebiyatı Bölümünü bitirdi.  Goethe  Enstitüsünün dil kurslarına katılmak için
iki defa Almanya’ya gitti.
             Şiirleri Diriliş dergisinde yayınlanan Cahit Zarifoğlu Kars Sarıkamış
Dağcı Alayında  başladığı askerlik görevini,  1974  Kıbrıs Harekatı sonrasında
Kıbrıs’ta bitirdi.
             1975 yılında MKE’de mütercimlik yaptı.  1976’da atandığı TRT Genel
Müdürlüğü Mütercim sekreterliği görevinden sonra aynı kurumda Uzman, Şef,
Araştırma görevlisi ve Raportör olarak görevlerde bulundu.  İstanbul Radyosu
denetçiliği görevini yaptığı bir sırada 7 Haziran 1987 günü kırk  yedi yaşında
vefat etti.
             Sırası ile; İşaret Çocukları(1967), Yedi Güzel Adam(1973), Menziller
(1977),  Korku ve Yakarış (1986),  Gülücük (1989)  ve  Ağaç Okul (1990)  şiir
kitapları yayımlandı..
 
 
Ah Şu Yalnızlık 
çağın
küçük
bulanığı
 
…ah şu yalnızlık
kemik gibi
ne yana dönsen batar..
 
güzel günler çabuk geçer
içimiz bir hoşça kal ülkesi
 
bir ölüm vefalı,
bir de sonbahar..
Cahit ZARİFOĞLU
 
 
E     v     e     t     
Evet hatırladım;
küçük basit şeyler
yetiyor kederlenmeye..
 
Ya mutluluğa..
Cahit ZARİFOĞLU
 
 
Her Şeye ve Hiç Bir Şey
Her şeye benzeyebilirken o.!
Hiç bir şey benzemezken ona.!
Cahit ZARİFOĞLU
 
 
Güneş,  İnip Suya Dokun
Bir ara neydi o bulutlar,
Somurtkan dudakları yere sarkan.
 
Arkasında deniz, alev alan adam
Çehrem sarsılıyor bakmaktan.
 
Güneş, inip suya dokun,
Nehre yaslanıp,
Baş aşağı koşan bir yaşlı ağaç ol..
Cahit ZARİFOĞLU
 
 
K    a     v     g     a     
Taş ve sopa
İki köylü karşı karşıya
 
Kavak ağaçları şahit
Bir de ibibik kuşu
İncir yalnız
Badem yeşil kabuklu
Camdaki hayalinle
İki öfkeli boğa
Sevdalılar kapışıyor
Tabiatın ortasında
Irmak göz kırpıyor akıyor
Çoban köpeği şöyle bir bakıyor
Yaman indi omuzuna sopa
Güçlü çarptı taş başına
 
Hayalin akıyor kanda
Yüzün zonkluyor yarada
Taş ve sopa
İki köylü karşı karşıya
Cahit ZARİFOĞLU 
 
 
Kuşlara Takılıp Gidiyor Aklım.!
Kuşlara takılıp gidiyor aklım.!
Kuşlar da kederle uçar.!
Cahit ZARİFOĞLU
 
 
R    e     c     a     
Bohçam boş
Öte berim eksik
Azığım kuru
Canım aç
 
Yüzüm sana çevrili
Adımım sana
Irmaklarına
Bir lokma suya geldim
Su denmez
Kabul ola affola
Cahit ZARİFOĞLU
 

Bir Yorum Yazın