Cavidan Tümerkan

 
A  N  L  A  M  I  Y  O  R  U  M
Neden yaşama sevinci yok içinde?
Güneş doğmuş mu bakalım,
Ağaçlar yerinde mi?
Nasıl kuşkulanmazsın
Anlamıyorum..
Mevsim kış mı  bahar mı?
Ne fark var?
Yaşıyorsun ya..
Nasıl uçmazsın mutluluktan,
Anlamıyorum…
Cavidan TÜMERKAN
 
 
B   İ   L   S   E
Aramaz uzaklarda
İnsan bilse..
Mutluluk hiç bir yerde değildir,
Bizde değilse…
Cavidan TÜMERKAN
D   U   A
Bilin ki,
Bu açan güneş,
Gülen gökyüzü
Sizin değil..
 
Bir küçük çocuğun
Duası için…
Cavidan TÜMERKAN
 
 
G  E  Ç  E  R
Şu ışık, şu gölge
Şu kara, şu ak
Şu var, şu yok
Şu mutluluk, şu keder
Biri gelir, biri gider..
 
Sonunda hepsi geçer…
Cavidan TÜMERKAN
G     Ö     Z
Anlamaz kıymetini görenler,
Dünyayı bağışlar bize..
En karanlık gecede bile,
Bir nur yağmurudur,
Yağan içimize…
Cavidan TÜMERKAN
 
 
S  U  S  U  Z  L  U  K
Su bende ki susuzluğa bir damla olmaz..
En çoşkun akan sular,
En sakin yatan göl.
 
Yağsa, hiç dinmeden yağsa yağmurlar;
Hep aynı ateşle kavrulur
İçimdeki çöl…
Cavidan TÜMERKAN
 
 
U  N  U  T  M  A  K
Unutmak iyi olurdu elbet,
Gerçekten bir dert
Unutamamak…
Ama düşündüm de
Unutuyor mu deniz dalgasını,
Rüzgar fırtınasını?
Ya gök çakmıyor mu şimşeklerini
Zaman zaman?
İnsan bir parçası doğanın,
Zamansa bir bütün..
Ne bir yol var giden dümdüz,
Ne bir duygu pürüzsüz..
Ne de bir an, yaşanan tek başına
Yarınsız, dünsüz.!
Cavidan TÜMERKAN
 
 
U Y K U L A R   B İ L E
Uykular bile ne tatlıydı
Ah çocukluk.!
 
Şimdikiler,
Yorgunluk.!
Cavidan TÜMERKAN
 

Bir Yorum Yazın