Celal Sahir Erozan

                      
                C E L A L  S A H İ R  E R O Z A N
                Aşk ve Kadın şairi olarak tanınan Celal Sahir Erozan 28 Eylül 1883’te
İstanbul’da doğdu. Babası Osmanlı Yemen Valisi İsmail Hakkı Paşa, annesi öncü
Türk kadın şairlerinden Fehime Nüzhet Hanım’dır.
                Şiire çocuk yaşlarda başladı. Dokuz yaşlarında iken güzel şiir okuduğu
için II. Abdülhamit’in dikkatini çekti ve sık sık sarayda padişaha şiirler okudu ve
“liyakat nişanı” ile ödüllendirildi.On dört, on beş yaşlarında Malumat, Musavver
Fen ve Edep, Pul, Lisan gibi dergilerde şiirleri yayımlandı.
                Vefa Lisesini bitiren Celal Sahir 1907 sonrasında  Kabataş ve Mercan
Liselerinde Edebiyat öğretmenliği yaptı.  Servet-i  Fünun şairlerinden olan Celal
Sahir,  1911 yılında Selanik’e gitti ve burada  Türk Yurdu, Türk Derneği ve  Genç
Kalemler gibi dergilerde yazdı.
                Milli Edebiyat döneminde”Türkçü”,Cumhuriyet yıllarında”Atatürkçü”
bir kimlik kazanmış, Atatürk’ün yakın çevresinde yer almış,Zonguldak milletvekili
olarak TBMM.’de bulunmuştur.Türk Dil Kurumunun dört kurucu üyelerinden biri
olarak uzun yıllar kurumda görevlerde bulunmuştur.
                Sırasıyla; Beyaz Gölgeler (1908), Buhran (1909) ve Siyah Kitap (1911)
adlı eserleri yayınlanan  Celal Sahir Erozan, 11 Kasım 1935’de akciğer kanserin-
den yaşamını yitirdi.  
 
B a ş ı m l a   G ö n l ü m
Başım dedi: dinlen, Gönlüm dedi: koş.!
Başım dedi: durul, Gönlüm dedi: coş.!
Başım yüreksiz di, Gönlüm se başıboş;
Varlığım arada oynadı gitti..
 
Başımla gönlümü edemedim eş;
Biri yüz yaşında, biri yirmi beş.
En sonunda sardı, saçağı ateş;
Varlığım arada kaynadı gitti..
Celal Sahir EROZAN
 
 
E  l  l  i     İ  k  i     Y  ı  l   
Hala yaşım genç ama, vücudum ölgün gibi;
Bütün acı günlerim aklımda, bugün gibi.!
İçim hayata küskün, dış yüzüm düğün gibi;
Elli iki yıl geçti; Elli iki gün gibi.!
 
Doğmayan hülyaların saçlarını taradım,
Ezop gibi fenerle gündüz insan aradım.
Ne kendime yar oldum, ne kimseye yaradım,
Elli iki yıl geçti; Elli iki gün gibi.!
Celal Sahir EROZAN
 
 
Sevgisiz Sevgiliye
Eğer olsaydık ben deniz, sen kaya;
Eteklerinde ağlaya ağlaya
Sert kalbine bir merhamet verirdim..
 
Eğer olsaydık ben bulut, sen ay;
Yere düşse nurundan bir küçücük pay
Kıskanırdım, damla damla erirdim..
 
Eğer olsaydık ben bülbül, sen gül;
İnleyerek seni eğlendirirdim..
 
Sen bir CİN’sin, bense çarptığın çocuk,
Dilim tutuk karşında, benzim uçuk,
Bir yaşayan ölü haline girdim.!
Celal Sahir EROZAN
 
 
 
Kadın Saçıyla Yazılmış Şiir
Bütün hayatımı onlar verir de ben yaşarım,
Kadınlar olmasaydı öksüz kalırdı eş’arım…
Celal Sahir EROZAN
 
 
 
C e l a l    S a h i r   E r o z a n  
bu şiirini kadın saçından tablolaştırmıştır…
K ı z ı  :  B e r i n   N a d i
 

Bir Yorum Yazın