Geriye Bir Dönse

 
 
G e r i y e  B i r  D ö n s e
Bıraktı onları yuvada,
Soğuk bir kış günü.
Çocuklarının düşkünü..
 
Kurudu göz bebekleri,
Gözlerinden bir damla yaş dökülmedi.
Yüreği kan ağladı, yerinden sökülmedi..
 
Geriye bir dönse,
Gözyaşları sel olup akacaktı.
Yüreğinin yangını her yanı yakacaktı..
 
Çocukları peşinden,
Gözden kayboluncaya kadar baktı.
Gözyaşları, içindeki yangına doğru aktı..
 
Dönse, baksa;
Çocukları belki el sallayacaklardı.
Belki de hıçkırıklarla ağlayacaklardı..
  
O sabah ki gidişi;
Rıhtımdan demir almış gemiler gibiydi.
Gideceği yer sanki bir cehennemin dibiydi..
 
Onları; birbirleriyle baş başa,
Öylece, orada bırakıp, çekip gitti.
Önündeki hayatı elinin tersiyle itti..
 
Her şey; eskisinden farklı, 
Çok bambaşka olacak sanmıştı.
Bir tuzağa düşmüş, oltaya yakalanmıştı..
 
Akvaryumun suyu,
Besleniyordu gözyaşlarından,
Ayırıyordu onu arkadaşlarından..
  
Bir gün ağlamasa ve devam etse;
Akvaryum olacaktı suyundan.
Ağladı, vazgeçmedi; huyundan..
 
Artık çabaları boşuna, 
Yok yeni bir yol, yok yeni bir buluş..
Yok bu hayattan, ölümden başka kurtuluş..
 
Celalettin BİLGİN
    12 Mart 2000
 

Bir Yorum Yazın