Güneş Doğuyor

 
 
G   ü   n   e   ş     D   o   ğ   u   y   o   r  
Seher yeli serindir, ürpertir içini, insanın.
Üşürsün, titrersin, donacak sanırsın kanın.
Aldırma, düşünme cananı, isteme artık bırak.
Faydası olmaz sana, derin uykusunda yatanın.
 
Gitmek üzere karanlıklar, sabah saatin dördü. 
Tan yavaş yavaş afakı yırtarak, sökmeye döndü.
Güneşin ilk ışık saçları,  salkım saçak ufukta.
Şafak,  güneşin saçlarıyla tel tel gündüzü ördü.
 
Güneş, süzülerek doğarken, ışıl ışıl şafaktan.
Gecenin karanlığı çekiliyor sessizce afaktan.
Vazgeç artık bu sevdadan, ne gerek var ısrara.
Kaçırma, aşk değil bu, güneş doğuyor ufuktan..
 
Sevgili Eşim Nurşen’e…
Celalettin Bilgin 
19 Haziran 2009
 

Bir Yorum Yazın