Merhum Raviye Hanım’a

 
 
M e r h u m   R a v i y e   H a n ı m ‘ a 
                               “Kader’in Annesine İthaf Olunur.”
 
Hayatı boyunca insanlara sonsuz iyilikler yapmıştı.
Çevresi ondan ne güzellikler, ne şirinlikler kapmıştı.
 
Verirdi insanlara, esirgemeden, sevgisini özünden.
Hayatta tek bir insan incinmemişti, hiç bir sözünden.
 
Ağlarken bile, gözyaşlarını gülümseyerek silerdi. 
O gönlünden geçenleri saklamaz, herkes için dilerdi.
 
Yıllar yılı ne bitmez, ne tükenmez çileler çekmişti.
Mutluluk tohumlarını, yaşam boyu, bıkmadan ekmişti.
  
Her geçen gün eridi, düştü gün be gün, elden ayaktan.
Yıllarca yattı, bir daha kalkmadı, uzandığı yataktan.
 
Onca zaman kızlarının gözlerinin içine mahzun baktı. 
Bu durum; Makbule hanım’la, Kader’in yüreğini yaktı.
 
Makbule hanım annesinin hizmetini hiç eksik etmedi.
Yokluğunda bir şey olur kaygısıyla başucundan gitmedi.
 
Annesine kimseyi elletmez, itinayla altından alırdı.
Üzülmemesi için, gülümseyen bir yüzle yanında kalırdı.
 
Kızı Kader,  günlerce başucunda nöbet tuttu, bekledi. 
İçi kan ağlayarak, yüzüne gülümsemelerini ekledi.
 
Bunu böyle yapabilmeyi öğrenmişti, sevgili annesinden.
Her söylemek istediğini anlardı, sanki aldığı nefesinden.
 
Annesinin elleri, hep avucunun içinde, sıcacık dururdu.
Sanki bu iki kalp, birlikte çarpar, birlikte vururdu.
 
Tarih iki bin beş, aylardan yağmurlu bir sekiz nisandı.
Raviye hanım, karıncayı inciltmez, çok iyi bir insandı.
  
O gün Raviye hanım, hakk’a doğru yasinlerle yürüdü.
Tanıdık, eş, dost ve çocuklarını bir hüzündür bürüdü.
 
Birileri gözlerini açarken hayata,  kimileri ölüyor.
Geçen her saniye içinde yarabbi ne hayatlar sönüyor.
 
Üzülme Kader hanım, bu burada böylece kalmayacak.
Annenizin hayali her zaman anılarınızda, solmayacak.
 
Makbule hanım’la Kader eski günlerin hayaline dalmıştı. 
Ne mutlu ki  her ikisi de, annelerinin dualarını almıştı.
 
Bu gönül hizmetinin karşılığını  bulacaksınız bir gün.
Aldığınız dualarla  mutlaka mutlu olacaksınız bir gün.
  
Kaç evlat annesine, sizin baktığınız gibi bakmıştır? 
Kaç annenin acısı, evlatlarının ciğerini yakmıştır?
 
Benim bildiğim evlat acısı annelerin ciğerini yakar.
Size de evlatlarınız, mutlaka sizin gözlerinizle bakar.
 
Celalettin BİLGİN
   13 Nisan 2005
 
“Anne-babanın evlatlarına olan duası,
  Peygamber’in ümmetine olan duası gibidir.” 
                                                         Hz. Ali R.A.
 

Bir Yorum Yazın