Muhtarın Yokuşu

 
M  u  h  t  a  r  ı  n      Y  o  k  u  ş  u
Kim demişse bilmem buraya “Muhtarın Yokuşu” demiş.
Ömrü hayatında, hiç bir kimse, böyle yokuş görmemiş.
 
Bir yokuş ki hayat misali; sarp, dik ve tırmanılası.
Zirveye tırmandıktan sonra, çok çabuktur kayması.
 
Kayıp gidersin hayattan, bu yokuştan kaydığın gibi.
Kaydığın yer, zirveden, iki metrelik toprağın dibi.
 
Gün boyu kızaklarla insanlar kayardı bu buz pistinden.
Çıkarmazdı bu yokuş buzdan geceliğini, kış boyu üstünden.
 
Biz değil, çocukluğumuz kaydı gitti sanki bu yokuştan.
Kimler tırmandı, adım adım; kaydı gitti bu yokuştan.
 
Onun için, hayat boyu birbirimizi kırıp inciltmeyelim.
İyilikte yarışalım bu yokuşta, sonra gecikmeyelim.
 
İnince dibe, elimizde mutlaka kalmalı yapılan iyilik.
Sonra pişmanlıkla demeyelim; bunları yapan değilik..
 
Celalettin BİLGİN
 05 Ağustos 2011

Bir Yorum Yazın