Postacı Seydahmet Amca

 
 
Postacı  Seydahmet  Amca 
Bu şirin ilçemizin, haber taşıyan kuluydun.
Gönlümüzde taht kurmuş, sen çok uluydun.
Güler yüzlü, sevinç ve mutluluk doluydun.
Seni unutmayacağız hiç, Seydahmet amca.
 
Zarf zarf, mutluluk taşırdın hepimize.
Mektubu gelmeyenlere, söylerdin dize.
Şimdi selam olsun, bizlerden kabrinize.
Yerinde rahat uyu sen Seydahmet amca.
 
Evimize, kapımıza gülerek gelirdin.
Zarfın içeriğine göre şerbet verirdin.
Sanki zarftan ne çıkacağını bilirdin.
Medyum gibiydin, Seydahmet amca.
 
Mektuptakileri okur gibiydin herkese.
Beklediklerini verirdin türke, çerkeze.
Kimini davet ederdin, gelsin merkeze.
İçine doğardı her şey Seydahmet amca.
 
Herkes mektubunu değil, onu beklerdi. 
O hep gülen yüzüne, güzel sözler eklerdi.
O da insandı, arada bir, o da teklerdi.
Nerdesin, bir haber Seydahmet amca?
 
Senden sonra artık gelmiyor mektuplar. 
Ne dosttan haber, ne hal hatır soranlar.
Gelen bir kaç faturayı da kötüye yoranlar.
Senin gibi değiller be, Seydahmet amca.
 
Derler ki postacı iki kere çalarmış kapıyı.
İnsan hayatta sağlam yapmalıdır yapıyı.
Sonunda alacağımız iki metrelik tapuyu.
Önceden verir gibiydin Seydahmet amca.
 
 
 
Matematik Öğretmenim
Fazıl DOĞRU Hocamın Babası
Merhum Postacı Seydahmet amcaya..
 
Celalettin BİLGİN 
    17 Eylül 1997
 

Bir Yorum Yazın