Cemile Çakır

 
B   A   H   A   R   A        İ   Z   İ   N
          “Bahar geldi” diye yazdım
                         içerdeki arkadaşa.
Dedim ki “tomurcuklanan yapraklar
gelecekten bir müjdeyi taşıyorlar
incecik kanatlarında.”
 
Dedim ki “çiçeklerin rengi yansıyor yüzümüze,
konuşkan kuşların sesi yüreğimize.”
 
Bunları yazdım ve arkadaşımı düşündüm,
on yıllık hapsi ve daha yatılacak olanı.
 
Dikenli teller, demir kapılar ve beton duvarlar
izin verir mi baharın ulaşmasını
içerdeki arkadaşa..?
Cemile ÇAKIR
 
B U G Ü N
B A H A R   Y A N I M D A N   G E Ç T İ
Bugün bahar yanımdan geçti;
Küçük beyaz çiçekleri vardı, yeşilli elbisesi
Gökyüzü bir bulutlu, bir maviydi
Tomurcuklanan dalda ötüyordu kuş..
Bugün bahar yanımdan geçti..
 
Yanımdan geçti bahar,  kaynatıp kanımdaki fokurdayan kazanı
Yanımdan geçti bahar,  üfleyip damarlarıma bir fırtına
Yanımdan geçti bahar,  çevirip beni bir rüzgara
Yanımdan geçti bahar,  bir kor bırakarak avuçlarıma..
 
Bugün bahar beyaz çiçeklerle geçti yanımdan
Çiçekleri savurup durdu rüzgar
Ben de savruldum,  ruhum da…  O çiçekler arasında
Aşık oldum,  döndüm çiçekli bir dala…
 
Bugün bahar ruhumdan geçti
Bir kor bıraktı bana
Bir de yangın yeri gibi seni…
Cemile ÇAKIR
 
K  Ü  Ç  Ü  K      K  I  Z  I  N
D  Ü  Ş  S  E  L      A  Ğ  I  T  I
Küçük kız kendi kendine ağıt yakıyor,
düşsel bir kardeşin ölümüne ağıt bu.
küçük kız düşsel kardeşi tanımıyor,
ama ölümü tanıyor..
 
Küçük kız yemek pişiriyor düşsel konuklarına,
görünmez yemekler bunlar.
bilmiyor yemeklerin ne olduğunu
ama açlığı biliyor..
 
Küçük kız oynuyor küçük çöplerle,
büyük anlamlar yüklüyor
incecik dal parçalarına,
ama bilmiyor yaşamın anlamı ne..?
Cemile ÇAKIR
 
M   U   T   L   U   L   U   K

                        “Kıymet’in mutlu bir
                          şiir istemi üzerine”
Tül perdeye düşen gün ışığıdır
mutluluk,
koltukta uyuyan kedidir,
kısık sesle çalan müzik,
sevmenin verdiği coşku,
sevilmenin verdiği doygunluktur..
 
Sen ise güneşin batacağını
düşünürsün,
kedinin uyanıp kaçacağını,
müziğin susacağını,
karşılıksız kalacağını sevginin…
 
Tül perdeye düşen günışığıdır
mutluluk,
ballanmış bir incirdir dalında,
kopup, düşmeden yere,
o ölümcül meyveyi götür
dudaklarına..
 
Barış kadının içinde…
Cemile ÇAKIR
16 Eylül 2008
 
 

Bir Yorum Yazın