Çiğdem Altınöz

 
 
B İ R   K E L İ M E
İ K İ   C Ü M L E
Öyle yapayalnız
ve öyle mutsuzum ki..
 
Ağlarsam şaşırma,
ağlayabilirim…
 
Ağlarsam silme yaşlarımı
kocaman ellerinle..
 
Dudaklarındır
kabulüm..
 
Ağlarsam
ağlama benle..
 
Acıları doğuruyor bedenim
acılara gebe hep..
 
Yalnış anlama beni,
sığ değil gözlerim..
 
Tek bir cümle içine
beni gizledim..
 
Bir yüreğin içine
seni gizledim..
Çiğdem ALTINÖZ
 
 
Ç O C U K L U Ğ A    Ö Z L E M
Kaydıkça düşünceler asude çocukluğa,
nedense bir lastik top ve oyuncakla,
bayramlar gelir akla…
 
Göklere ağan renkli uçurtmalar,
fırıl fırıl dönen bir topaç,
ya da bez bebeklerle,
biçim biçim urbalar..
 
Akar gider gözönünden sıra sıra,
bir avuç kirazın verdiği mutluluk.
bir bayram sabahı heyecanı,
cebe konan pırıl pırıl paralar..
 
Ya Rab ne güzel şeydir
bu çocukluk..
geldikçe aklıma tez geçen yıllar,
bir gülümsemedir kaplar yüzümü..
 
Yaramazlıklarım,
heyecanlarım
ve topladığım
kucak dolusu papatyalarım..
 
Dile benden dese
Tanrı bir gün.
dileyeceğim şu:
“ver bana çocukluğumu..”
Çiğdem ALTINÖZ
 
 
 
G E R Ç E K
Gerçek
hani var ya
gerçek
işte o
kanmışlığımdır.
 
Sanardım kendim gibi
herkesi,
yanmışlığımdır..
 
Uzanarak bomboşluğa
her gece
ve ümitsizce, umutlanarak
sana inanmışlığımdır…
Çiğdem ALTINÖZ
 
 
G   Ö   L   G   E   L   E   R
Bakışımda binbir sevda gizlenir,
Yüreğimde uzar gider gölgeler.
Ümitsizlik misafirdir gönlüme,
Beni benden alır, gider gölgeler..
 
O ümit güneşi ufkumda söner,
Akşamlarla uzar gider ayrılık,
Susarım, kalemimden kan damlar,
Derdimi, benimle yazar gölgeler..
Çiğdem ALTINÖZ
 
 
N E D E N   Y A N A R . ?
Her sabah ışıyınca gün,
görür de dermediği gülünü,
B ü l b ü l  ( ? )
 
Kalırda çölde susuz,
erişmezse gönlündeki vahaya,
M e c n u n  ( ? )
 
Bir dağın ardında, bir pusu yolunda,
kalleşçe yitirince mehmedini,
A n a  ( ? )
 
Görünce her gün doğan güneşi,
açan çiçeği, uçan kelebeği,
böceği, gülü, dikeni..
 
Ve
duyunca ruhunda,
hissedince hücrelerinde seni
Y ü r e k  ( ? )
 
Y  a  n  a  r  .  .  .
Çiğdem ALTINÖZ
 
 
N O S T A L J İ
Dün
anılarımı ütüledim..
Solmuş renklerin,
hüzünlü yalnızlığı
kurumuş yapraklara gizlenerek,
efsunlu bulutlar gibi geçti..
 
Söküklerimi onardım
yüreğimin..
İğneler battı göğsüme,
acılarım kanadı,
solgun renkler üstüne..
 
Kısraklar geçti
bayırlarımdan..
 
Mahzenimde
antik bir şişe,
dibinde aşk tortusu,
içinde
esrikliğin kokusu,
damıtılmış
duygularımla..
 
Varsaydım
tozlu zamanlar coşkusunu,
içimde binbir köpük,
gönlümde
aşk boşluğu…
Çiğdem ALTINÖZ
 
 
S  A  K  L  I
D  U  Y  G  U  L  A  R
Bir gülüş ardında,
     üzgünlüğüm..
 
Ateşim,
     bir sigarada..
 
Hayallerim uçuşur,
     dumanlarda..
 
Gülücüklerde saklı,
     küskünlüğüm..
 
Bir bakış ardında,
     hislerim..
 
Her yerde,
     hep “o” aklımda..
 
Değişiklikler var,
     duygularımda..
 
İçimde saklı,
     söyleyemediklerim..
Çiğdem ALTINÖZ
 
 
S A L K I M   H A N I M
Dalında olgunlaşmış
üzüm gibisin,
kıyamam
koparmaya..
 
Eğer
günün birinde
koparsan dalından
bilirim ki
en nefis şarap sensindir..
 
Yıllanmış,
tadlanmışsın
dalında.,
olgunlaşmış
üzümüm..
 
Bakmaya,
koparmaya
ve tadmaya
kıyamadığım..
 
Üzüm gözlüm,
tatlı dillim,
bağ bozumum,
içmeden sarhoş eden şarabım,
mor salkımım,
k  a  d  ı  n  ı  m  .  .  .
Çiğdem ALTINÖZ
 
 
S E N
B E N İ
H İ Ç    S E V M E D İ N   K İ
Sen
bir hevesi sevdin
öylesine…  Rastgele…
sonrasında hevesini,
tutkunu sevdin
ateşimde yanarak..
 
Kendini sevdin
ben sanarak..
 
Bazı gün öfke oldun,
köpürdün taştın,
kendin için boşalarak..
Sen, beni hiç sevmedin ki..
 
Bazı gün yumuşacık
bir bulut oldun,
okşanmak ister gibi
rüzgarımla savruldun..
 
Bazı gün fırtına oldun,
estin, yağdırdın yağmurlarımı
sevildikçe,
sevdin yine kendini..
Sen, beni hiç sevmedin ki..
 
Gözlerimde kendini gördün
yaşlarımdan akarken
dinledin kendini,
yüreğimde atarken..
 
Nefesini nefesimden alarak
can buldun kendin için..
Sen, beni hiç sevmedin ki..
 
Sofram,
senin için zengindi..
Akşam çaylarındaki keyif
ve kristal bardak
hep senin içindi..
 
Kırarken acımasızca beni,
dikilerek karşıma
umarsızca
çalarken yıllarımı..
 
Ağladın kendin için,
kaybolan yıllarına…
Sen, beni hiç sevmedin ki..
 
Sen
kendini sevdin
ben sanarak..
Şarkılarda buldun kendini,
arabeks oldun..
 
Gün geldi ağladın,
utanarak yaşlarından..
 
Yakarışlarında pişmanlık
“alçaldım senin için” diyerek
giderken umarsızca,
Sen, beni hiç sevmedin ki..
 
Kayboldun
kendini bulmak için..
 
Kurtulmak için öfke dalgalarından
köprüler atın geçmeye,
yıktığın duygularımdan..
 
Bazı gün,
seversen beni dedin,
canlanır, sıhhat bulurum..
 
Bazı gün se,
kanser ettin.,
bu dertten nasıl kurtulurum.?
Sen, beni hiç sevmedin ki..
 
Sen
hep seni sevdin
beni sevdin sanarak
ve aldanarak..
 
Sen,
sevmeyi sevdin
tutkulanarak,
acı vererek
sevmek adına..
 
Ve zorladın sınırları
tutsak ederek.,
Can kuşunu
Sen, hiç sevmedin ki..
 
S e n ,
b e n i    h i ç   
s e v m e d i n    k i . . .
Çiğdem ALTINÖZ
 
 
S E N   D Ö N E N E   D E K
Kendime söz verdim
biliyorsun
kaybetmeyeceğim yüreğimi..
 
Hani
sevdalara tuz basan bir şiir var ya
işte öyle.,
tuz basacağım yaralarıma
sen dönene dek..
 
Sen dönene dek
dostlarımın rüyalarına
gülüp geçeceğim,
sabah hayırlarına yoracağım
çok kereler..
 
Kendi rüyalarımı ise
kendime saklayacağım..
 
Sen dönene dek
yitmesine izin vermeyeceğim
güçlülüğümün..
 
Korkularıma tuz basacağım bu kere..
her akşamın kör alacasında
yapayalnızken
büyüyen korkularıma..
 
Sen gelene dek
şarkılarım olacak yüreğimde
oynak, kıvrak.,
şen şakrak değil, belki
hüzünlü, ağırbaşlı
kim bilir…
 
Ama güzel şarkılar olacak
besbelli..
 
Sen dönene dek
kuşların kanatlarına
takılacak gönlüm..
seyredecek dünyayı mavilerden,
senden haberler bekleyerek,
kuş misali
titreyerek..
 
Sen gelene dek,
kötü düşünmeyeceğim.,
kara bulutlar
olmayacak beynimde.,
söz verdim bir kere
beyaza kesecek
yüreğim..
 
Sen dönene dek
şiirler yazacağım aşka dair.,
yağmurlar olacak içimde,
rüzgarlar olacak
ve güneş doğunca yeniden
gökkuşağı çıkacak diye
bekleyeceğim..
 
Sen dönene dek
alışveriş yapacağım,
çay içeceğim çok kez.,
müzik dinleyeceğim,
yemek yiyeceğim,
uyuyup, uyanacağım..
Çiğdem ALTINÖZ

Bir Yorum Yazın