Coşkun Ertepınar

 
 
 A   N   N   E   M
Küçükken başucumda,
Bana ninni söylerdin..
Sabahları uyanınca,
Beni okşar severdin..
 
B e n i m   a n n e m ,
G ü z e l    a n n e m ,
Beni al dizlerine…
Kucağında okşa beni,
Ninniler söyle yine..
 
Bugün hala kulağımda,
Çınlıyor tatlı sesin..
G ü z e l   a n n e m ,
K a l b i m i n  s e n ,
En büyük neşesisin…
Coşkun ERTEPINAR
 
 
D O R U K T A
R Ü Z G A R    V A R . !
Bu, belki son merhaba.!
Irmağa toprağa,
Ağaca yaprağa,
Duyan yüreğe,
İşiten kulağa,
Kurda kuşa,
Düze yokuşa…
Bu, belki son merhaba.!
 
Dostlar, dostlar,
Dorukta rüzgar var.!
Coşkun ERTEPINAR
 
 
İ K L İ M ,    M E V S İ M
B İ L M E Z    B A H Ç E L E R İ M
Bahçelerim var aydınlık yeşiller içinde,
Yeşil satarım, mavi satarım;
Ne ölçerim, ne tartarım.
İklim mevsim bilmez bahçelerim..
Nar isteyen nar,
İncir dileyen bal alır benden..
 
Sonra yeşilim has yeşil,
Mavim has mavi,
Yine de dil dökerim
Akşam sabah,
Kuşlar gibi şakır dilim diller içinde..
 
Hülasa karanlık alırım, aydınlık satarım.
Hem de parasız, pulsuz..
Benim gibi satıcı az bulunur eller içinde,
Gani gönüllüyüm dostlarım, gani gönüllü
G ö n ü l l e r   i ç i n d e . . .
Ve iklim mevsim bilmez bahçelerim..
Coşkun ERTEPINAR

Bir Yorum Yazın