Ece Aykız

 
 
A L A B İ L D İ Ğ İ N E 
      Ç İ Ç E K L E N İ R D İ
 
Ellerin ellerime değdiğinde
Bir deniz olurdum büsbütün
Teni yağmurlarla ürperen..
 
Kırıldı uzun karanlıklarım
Sesinin gizli çığlığı açtıkça
Özlemlerin kilitli kapılarını..
 
Karaya çekilmiş bir ilk yazın
Göğsüne yaslardık başımızı
Ödü kopmuş İstanbul parkları
Daha da çoğaltırdı ürküntüyle
Sevdamın çaylak telaşını..
 
Kıyılarımı dolduran çay bahçelerinde
Gözlerinin dağlarına sığınırdım
Kaçak yazıldığım intiharlarımla
Ve zümrüt bir öfkeyle kıskanırdım
Yapayalnızlığa tanık bir yüzün
Çekilmeden sarılışını serçe parmağına..
 
Gecikmiş bir mevsimin rüzgarını alıp
Göğsüne topladığında uçurtmalarımı
Alabildiğine çiçeklenirdi dudaklarımda
Seni sevdiğimi anlayan sözcükler..
 
Ece AYKIZ

Bir Yorum Yazın