Edip Ayel

 
 
                       E  D  İ  P     A  Y  E  L
                       22 Ağustos 1894 günü  İstanbul’da dünyaya geldi.  Galatasaray
Lisesini bitirdi. 1914 yılı  Paris Yüksek Ziraat Okulu mezunu. Klasik Türkçe ve
Avrupa nazım şekilleriyle yazdığı Türkçe şiirlerini 1914 yılından sonra  Çınar-
altı dergisinde yayınladı.  Dilinin duruluğu ve güzelliğiyle dikkat çekti.
                       Türkçe – Fransızca şiirler yazdı.1938 yılında Fransa’da yapılan
bir şiir yarışmasında  birincilik ödülü kazandı.  İstanbul liselerinde  Fransızca
öğretmenliği yaptı. 1955 yılında emekli oldu.
                       17 Ocak 1957 günü  İstanbul’da hayata veda eden  Edip Ayel’in
Mozaik (1944) ve Şehrayin (1953) adlı şiir kitapları yayınlandı. 
 
A  n  t   
 
Ant içtik Atam, gitmeye gösterdiğin izden.
Gölgen tutacaktır bizi her gün elimizden.
 
Çiğnenmeyecek göklere yükselttiğin ülkü.
Ta aşra çıkardın, yaralanmış koca mülkü.
 
Bir ay gibi yurdun sönük ufkunda belirdin.
Öldün denemez, tarihe, hem dipdiri, girdin.
 
Yok sanki bugün sendeki nur ayda, güneşte.
On beş yıla sığdırdın Atam yüz yılı işte.!
 
Bir dağdın aşılmaz, yüce gökten daha yüksek,
Yetmez biz asırlarca o namınla övünsek.
 
Parlar o adın, her yanı birden gece sarsa,
Irkın sana bir taht, ebediyet sana darsa.
 
Solmaz o beniz, yok o bakışlar yine mavi,
Layık seni tutsak biz ilahlarla müsavi.
 
Batmaz o güneş, nurunu toprak bile çalsa,
Gençlik Ata’nın yolcusudur, bir kişi bile kalsa.!
Edip AYEL
 
 
L    a    l    e    
Eylül’de melul oldu gönül soldu da lale
Laleyken emel ermedi bahçemde kemale
Gelmez bu elem neyleyelim fazla suale
Bir haile ömrüm ki alınmaz kale..  
 
Hülya bizi ram eyleye bilmiş ki muhale
Bir kaküle meyletti gönül geldi bu hale
Sevda denilir düştüğümüz gizli melale
Bir haile ömrüm ki alınmaz kale..  
 
Bülbül edemez belki de şair gibi nale
Yıllar eriyor ağladığım gülle zevale
Son darbeyi vursaydı ecel bari mecale
Bir haile ömrüm ki alınmaz kale..
Adip AYEL

Bir Yorum Yazın