Fikret Çalışlar

 
B E N C İ L
Aklımda iki renk
Biri yeşil
Diğeri de
Sen ki, renklendirilmiş.
Sen ki, bensiz
Soğuk kalmış
Aklımdan uçtu..
Fikret ÇALIŞLAR
 
 
D E N İ Z    K I Z I
Yer altında son gemi
Denizde bir yaprak
Damarları masmavi
Teni bembeyaz
Şairine aşık
Şairane aşık
Yetmiyor gücüm
Sudan çekmeye…
Fikret ÇALIŞLAR
İ S T A N B U L   V E    S E N
Günün birinde
İstanbul’da yaşıyorum.
İstanbul’da seni yaşıyorum..
Karanlık sokakların ışığından alıyorum ilhamını,
Yudum yudum sana içiyorum Kadıköy’ün çay bahçelerinde..
Çuval bezinden duvarlara yazıyorum,
Sığınağın muralarını…
 
Sen ki;
Anılarımın sığınağı,
Yalnızların sığınağı,
Dostların sığınağı,
Aşkların sığınağı…
Fikret ÇALIŞLAR
 
 
K  I  V  I  L  C  I  M
Bana aşkın tarifini sordular..
Önümde bir kutu başladım okumaya..
 
Emniyet Kibriti…
Çocuklardan uzak tutunuz.
Çevre dostu..
Kükürtsüzdür..!
Fikret ÇALIŞLAR
 
 
Ş A İ R    B O Z U N T U S U
Oturmuş klozetin kapağına;
Bir elinde sigara,
Diğerinde kalem
Dizelerini yazıyor..
 
İstanbul’da yeni bir şair türedi
“Ziçarım böyle aşka” deyip
Sifonu çekiyor…
Fikret ÇALIŞLAR
Y A L N I Z L I K    K A L E S İ
Yorgun düşmüş,
Avucumda aşkın son ter damlacıklarını
Silmeye çalışıyorum..
Gözümden akan her damla
Bir inci tanesi misali seni yansıtıyor bana
Hüzünlü bakışlarla..
Dalgalı saçının tek teli,
Ki senden kalan
Gözümden bile sakındığım en nadide hazine..
Yüzümü okşayan yumuşacık ellerin gibi,
Senden bana ilk hatıra…
 
Bir kurşun gibi saplanıyor beynime alev dolu bakışların;
Isırıyor, koparıyor bedenimden parça parça..
Tutulamayan sözlerin hoş anıları
Beynimin içini bir kurt kemiriyor;
Adı sensizlik..
Yedikçe adını sayıklıyor bana,
Dudaklarıma yansıtıyor isminin ilk harflerini,
Ölümle pençeleşen bir hastanın
Bilinç altındaki arzusu gibi…
 
Bana son kez sarıldın,
Ölüme mahkum bir kanserlinin acısını unutturmaya çalışırcasına..
Son kez elimi tuttun,
Sürgüne gönderilecek bir lanetlinin hasretini hafifletmek istercesine..
Son kez öptün,
Savaşa gidecek ve dönüşü belirsiz bir askeri cesaretlendirmek umuduyla…
 
Farkında değilsin halbu ki
Ben ne sana sarılmaya,
Ne elini tuıtmaya,
Ne de seni öpmeye
Asla doyamam..
Yine de yeterdi bana
Yanımdan ayrılmayan bakışların ve gülüşlerin en güzeli…
 
Gözlerime baktığında görmeni isterdim.
Benim için ne kadar anlam taşıdığını..
Kalbimi dinlediğinde duyacaktın
Senden saklayacak bir şeyimin olmadığını..
Bana tüm bunları bildiğini,
Benim ne kadar iyi olduğumu söylesen de,
Savaşının ben olmadığımı desende;
Kalbinin ve ruhunun derinliklerini aradığında
Seni bekleyenin ben olduğunu anlamanı isterdim…
 
Düşüncelerim tüm umutlarımı törpülese boşuna,
Duygularım o kadar güçlü ki;
Seni hatırladıkça tırnağımdan daha hızlı uzayacaktır sevgimin filizleri..
Alev denizi gözlerin ve gözlerinde ben
Hep varolacak en derin rüyalarımın sonsuz okyanuslarında
Tüm zamanlar senin olsun,
Bana senin varlığın yeter…
Fikret ÇALIŞLAR
 
 
Y   E   Ş   İ   L   İ   M
Sevgi kokan bakışlarından tanıdım seni.
İkincisiydi beni asıl sana bağlayan,
İkinci kavuşma..
 
İkinci kez doğdum seninle,
Bir demet çiçeğe sarıldım sanki..
Öylesine içten
Öylesine güzel ki;
Benliğini içime alıp
Bir parçam ol istedim..
Sevgimizi anlamak için
Ayrılmamız şart mı her seferinde..?
Uzaktan bir itirafmıdır benim kisi
Yoksa seni kaybetme korkusu mu
Yani başımda tutan seni…
 
Seni seviyorum
Seviyorum işte..!
Fikret ÇALIŞLAR
 
 
Z A M A N    Y O L C U L U Ğ  U
Sigaranın külünde zaman;
Işıktan hızlı,
Dumandan yavaş..
 
Kül  tablası mı?
Yolun sonu…
Fikret ÇALIŞLAR
 
 
Z O R    D O S T L U K
I.
Dostunum dostumsun dostsun.
Ne zaman usdaki bakışını karşıma alsam
Bir duvar gibi örülüyor bu sıfatımsılar.
Kalplerimizi aşamadıktan sonra,
Ne anlamı kalıyor dostluğun.
Dost değil midir saf seven,
Dost değil midir kendini veren,
Dost değil midir hep yanı başında..
Niçindir öyleyse,
Bir yabancının elini tutmak,
Koynuna girmek
Dostun dururken..
Sevgilin dostun değilse
Ne farkın kalır
Zevk düşkünü kekemelerden..?
Yoksa utanıyor musun..?
Dostundan…
 
II.
Çünkü insan acı sever,
Sürmek ister keyfini
Sakladığı sadist duyguların.
Dost acı vermez,
Şefkat verir.
Ondandır dokunmak istemediğin..
Bel ki de kaybetmekten
Korkmadığın
Dostuna.
Dost değil,
Dostane değil,
Kandırma kendini
Sevgili arkadaşım…
Fikret ÇALIŞLAR
 
 
 
 
 

Bir Yorum Yazın