Güven Turan

 
            G Ü V E N   T U R A N
            2 Aralık 1944 günü Sinop Gerze’de doğdu. Orta öğrenimini Samsun
Maarif Kolejinde tamamladı.  1968 yılında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih
Coğrafya Fakültesi  İngiliz Dili ve Edebiyatı bölümünü bitirdi.  1973 yılında
aynı üniversitede yüksek lisansını tamamladı ve İngilizce okutmanlığı yaptı.
            Dalyan ile 1990 Türk Dil Kurumu Roman Ödülünü, Düş Günleri ile
1990 Yunus Nadi Yayınlanmış Öykü Kitabı Ödülünü, Bir Albümde Dört
Mevsim ile 1992 Yunus Nadi Yayınlanmış Şiir Kitabı Ödülünü ve Cendere
ile 2004 Altın Portakal Şiir Ödülünü kazandı.
            Sırasıyla; Güneşler.. Gölgeler (1981), Peş (1982), Sevda Yorumları
(1990),  Bir Albümde Dört Mevsim (1991),  İkaros’un Uçuşu (1993), Toplu
Şiirler (1995),  Yüz Bir Dize (1996),  Gizli Alanlar (1997), Görülen Kentler
(1999), İz Sürmek(2001), Cendere (2003) ve Çıkış (2008) adlı şiir kitapları
yayınlandı..
 
 
Beyazlık    
Dağdan indi bu sis  
bembeyaz kapattı ağır ağır    
yukarı mahallenin    
damlarını  
doluştu sokaklarına  
aşağı mahallenin  
Şimdi geziniyor  
limanın üstünde  
sokuluyor mendireğe..    
 
Birazdan yitecek kasaba    
yitecek dünya  
sokul bana..
Güven TURAN
Kitap-lık/Sayı:79
 
 
G e r z e  
Doğdun burada  
burada bulutların  
geçişini gözledin  
burada  
atmacan oldu  
kedin    
pavurya avladın    
yosunlarda kaydın    
ıslandın    
yunus olduğunu öğrendin    
tifrin balığının  
sokak savaşlarına katıldın  
mahallende  
erik çaldın kendi    
bahçenden    
Her şey oturuyor yerli yerine    
zambak kokusu  
hamsi sisi    
Nergizli yazı  
Acı su    
hepsi..    
 
Bir tek o kız  
Beyzi yüzlü ak tenli    
perçemi yüzüne giren    
gül yaprağı dudaklı    
o kız    
hala aşıksın  
Hamidiye Yokuşu’nun  
başında  
kör çeşmenin taşına    
oturmuş  
bekliyorsun..  
Güven TURAN
Görülen Kentlerden
 
 
Kış ve Düş  
Ocağı yakıp küle
Bir patates gömüyorum;
Çocukluğumu diriltmeye..
 
Şaşıyorum,
Donmuş çamaşırların
Hiç su bırakmadan
Çözülmesine,
Kar getirmesine
Güneşin..
 
Yeniden
Kuş peşine de düşebilirim,
Belki de…
Güven TURAN
 
 
U y a r ı    
İlk değil bu yağmur
birden kışa döndürüveren    
haziranı  
hazırlık yapmakta işte    
seni coşkulara boğan  
o en kısa geceye..    
 
Düşünmüyorsun bile    
o upuzun günün  
kış kapısını araladığını    
uyarmaktayken seni    
bu yağmur böyle  
kim bilir başka bir uzun gece    
ne imler seriyor önüne  
ne fırtınalar  
hiç farkında değilsin sense..  
Güven TURAN
Dize, Kasım 2004    
 
 
Y a n ı t    
İçimdeki derinlik,  
Engelliyor yaklaşmayı başkalarına  
Hep uzaktan konuşuyorum  
Benim başımı döndürenden  
Neye borçluyum ürkmeyişini  
Geçtiğin yada takılıp kaldığın
Sevgilere mi.?    
 
Yoksa seni de derinleştiren  
Bilinmezliğine mi içinin  
Yalnızlığı keşfetmiştik  
Konuştuğumuzda  
Birbirine doluyor  
İki uçurum..
Güven TURAN
 
 

Bir Yorum Yazın