Hamit Macit Selekler

 

     
 
 
                 H A M İ T   M A C İ T   S E L E K L E R
                       1909 yılında Antalya’da doğdu. Antalya Ortaokulunu (1925), Konya
Lisesini (1928),  Ankara Hukuk Fakültesini (1931)  yılında bitirdi. (1932-42) arası
Ürgüp,  Antalya, Pötürge ve Finike’de,  sonra İstanbul (1942-48) ve Çanakkale’de
(1948-50) savcı olarak çalıştı. Sinopta Ağır Ceza Başkanlığı (1950), Adalet Müfet-
tişliği (1950-51), Çanakkale’de Asliye Hukuk Yargıçlığı (1951-59) yaptıktan sonra
İstanbul’da çalıştı. 1963 yılında Ankara’da Yüksek Hakimler Kurulu üyesi oldu..
                       Şiirlerini Uyanış, Varlık, Çığır dergilerinde yayınladı. 1930-45 arası
şiirimizin başarılı temsilcilerindendir. Tarih gururunu, aşk sevinci  ve üzüntülerini,
Yurt güzelliklerini konu alan şiirler yazdı. Mısralarında sese, buluşlarında inceliğe
dikkat etti.Sırasıyla; Sulh ve Diğer Günler (1944) ve İyilik (1953) adlı şiir kitapları
yayınlanan Hamit Macit Selekler 23 Ocak 1974 günü Ankara’da hayata veda etti.
Cenazesi Antalya’ya defnedildi.
 
 
A k d e n i z   G i b i s i n  
Gözlerin, gözlerim ve gözlerimiz
Anlaşırlar derin bakışlarla.
Görünür her bakışta; sen, ben, biz
Parlayan, solmayan nakışlarla.
Aşkı duymakta terleyen derimiz,
Sönmüyor hiç dudakların ateşi,
Yanıyor değdiğince her yerimiz
Kanımız bir limon kadar ekşi..
 
Akdeniz sahilinde bir bahçe
Güneş altında işvesiyle yanar
Portakallar ve hurmalar, narlar..
Sımsıcak gündüzün sonunda gece
Meyveler süt beyaz, büyük, tatlı.
Mevsimin sönmüyor bakır rengi
Bedenin ak köpük köpük, tatlı,
Fil dişinden omuzların sanki.
Gözlerin hep zafer kazanmışlar,
O bakışlar yenilmemiş asla.!
Benim ömrümde başlıyor kışlar
Senin ömrün baharda Mandubala..
Hamit Macit SELEKLER
 
 
B   e   n     v  e     Ö   t   e  
Işık mesafelerde kurdu yapılarını,
Yuvadan uçtu serçe, dallarda kurudu nem,
Akdeniz sularını okşayan gelen meltem,
Açmak için zorluyor evin kapılarını..
 
Topladım güneşle bağa girerek
Asmadan salkımlar, saksıdan çiçek;
Topladın sabahı pırıltılı ve renk
Gibi yapraklar seren çiğleri..
Hamit Macit SELEKLER
 
 
İ   y   i   l   i   k   
Sabah dua yerine
Dilimde şarkı sensin.
Her şey iyilik için
İyilik üzerine..
 
Her an her yerde yine
Yüzümüzün akı sensin.
Her şey iyilik için
İyilik üzerine..
 
Ve derinden derine
Kalbimin aşkı sensin.
Kalbim iyilik için
İyilik üzerine..
Hamit Macit SELEKLER
 
 
K   a   l   .   !    
Gün soldu, vakit geç, gitme bırak, kal
Omuzlarında şal, başında örtü,
Odamda hülyalı bir akşamüstü
Gölgeler içinde renk ve dudak kal.
Gidersen sana da kırılacak, kal
– Gönlüm ki, böyle her gidene küstü-
  Ve deme buradan bir akşamüstü
“Giderken ardımda hıçkırarak, kal.!”  
 
Madem, günlerimiz, sevgilim kısa,
Madem, dudakların yazdığı lahza
İçin ruhumuzda bir özdeyiş var,
 
Kal, çizsin hülyamız mat ufkumuza
Gümüşlü sabahlar, altın akşamlar,
Soluk bir gül ıtri gibiyken bahar..
Hamit Macit SELEKLER
 
 
N  e  r  d  e     O     G  ü  n  l  e  r  
Ağaçların yeşile, denizin laciverde
Tekrar erdiği vaktı, hatırlarsın, şafaktı;
İlkbahar bahçelerde nemli, yaprak yapraktı
Seninle buluşmuştuk yine her günkü yerde..
 
Varlığın ellerime bıraktığın ellerde,
Yine sesin sıcaktı, hülyalı yüzün aktı,
Bilmiyordun, gelişim artık son olacaktı.
Nerde eski sabahlar, o kalb, o ateş nerde?
 
O gün veda; teselli, esefle dolu sözler
Söylemek,”oyun bitti,”demek isteğindeydim.
Lakin seni görünce sustum, başımı eğdim..
 
Kaçtım.. Bilmem ardımdan nasıl baktı o gözler.
Şimdiyse geliyorum.. Barış affediver de
Fakat eski sabahlar, o kalb, o ateş nerde?
Hamit Macit SELEKLER
 
 
N    i    s    a    n   
Günlerdir pencere önünde durup
Bahar sabahını beklemekteyim
Mavi kapısını açarsa cenup
Sanırım, gelecek bir yeşil mevsim..
 
Oradan, sabahın gümüşlü ince
Buğusunda yeşil mevsim gelince
Canlanır, ağaçlar, kuşlar ve bahçe
Canlanır, mermere çizdiğim resim..
Hamit Macit SELEKLER
 
 
S a k a r y a ‘ d a 
T e s e l l i   B u l u r   İ ç i m 
Tarihi ne zaman açıp okusam,
Günlerce, bir ateş şakaklarımda,
Günlerce içerim yanar, kar olur.
Bir istek tutuşur, dudaklarımda.
Sonra parça parça dağılır tasam
İçim Sakarya’da teselli bulur..
Hamit Macit SELEKLER
Sulh ve Diğer Günler, S.,38.
 
 
Y  a  f  a    P  o  r  t  a  k  a  l  ı  
Dalmış seyrediyordum baharı penceremden;
Gün, pancurlara konan iki kuşun sesiydi,
Yahut, karanfillerle bir çiçek bahçesiydi;
Başka bir tat ve huzur duyuyordum meltemden.
 
İşte günlerden beri ta gönülden özlenen
Şafak yüzlü bir kadın sabahlığını giydi,
Çıktı, bütün çiçekler ona, sanki baş eğdi
Dalların arasından akar gibi geçerken..
 
Havada bir toprağın yarattığı bir mevsim,
Dışarda pencereye vuran bir şehir, bir resim,
Onu çerçeveliyor dört uzun hurma dalı..
 
Pencereden sabahı; dalmış, seyrediyorken
Yanıma geldin sıcak, içten sevincinle sen,
Bembeyaz ellerinde bir yafa portakalı..
Hamit Macit SELEKLER
 
 
Y     a     z    
Yapraklara düşen güneşti yaz,
On iki Haziran sabahı ve Sen.
Ellerinde çiçek, gülerek beyaz
Bir sevinç içinde girdin eve, Sen..
 
Varlığım dop dolu yine seninle
Dünyamı kuşatan tek çerçeve, Sen.
Sen de yalnız beni duy, beni dinle,
Yaşa yalnız beni seve seve Sen..
Hamit Macit SELEKLER

Bir Yorum Yazın