Hasan Ali Yücel

 
               
 
            H A S A N   A L İ    Y Ü C E L 
            17 Aralık 1897 günü İstanbul’da dünyaya geldi. Vefa Lisesinden sonra
Yüksek Öğretmen Okulunu daha sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi
Felsefe Bölümünü bitirdi.
            19 Aralık 1922’de öğretmenliğe başladı.  12 Temmuz 1932’de Türk Dil
Kurumu Etimoloji Başkanlığına getirildi.  1935’de  CHP’den İzmir Milletvekili
olarak TBMM’ne girdi. Art arda dört dönem milletvekilliği yaptı.
            28 Aralık 1938’de, 2.Celal Bayar Hükümetinde Milli Eğitim Bakanlığı-
na getirildi. Ankara Üniversitesi Fen Fakültesinin kurulması, Yüksek Mühendis
Okulunun İTÜ’ne dönüştürülmesi,  Ankara Tıp Fakültesinin kurulması, Dünya
Klasiklerinin Türkçe’ye çevrilmesi,  Devlet Konservatuarlarının kurulması, Köy
Enstitülerinin kurulması, Türkiye’nin  UNESCO ‘ya girişi onun üstün çabaları
sonucu olmuştur.
             5 Ağustos 1946’da yedi yıl beş ay sürdürdüğü Milli Eğitim Bakanlığı
görevinden istifa etti. Bir süre gazetecilik yaptı. Şair Can Yücel’in babası olan
Hasan Ali Yücel, 26 Şubat 1961 günü sabahı enfektüs’ten konuk olarak kaldığı
Prof.Dr. Tevfik Sağlam’ın evinde hayata veda etti. Cenazesi 2 Mart 1961 günü
Cebeci Asri Mezarlığında toprağa verildi..
 
 
B  a  y  r  a  ğ  ı  m   
Atalarım, gökten yere
İndirmişler ay yıldızı
Bir buluta sarmışlar ki
Rengi şafaktan kırmızı..
 
Onun ateş kırmızısı
Ne gelincik, ne de gülden,
Türk oğlunun öz kanıdır,
Ona bu al rengi veren..
 
Ay yıldızı, gökyüzünün
Ayla yıldızından yüksek
Türk’ün alın yazısıdır;
Türk’tür onu yükseltecek..
 
Vazifemdir bayrağımı,
Üstün tutmak her bayraktan.
Can veririm, kan dökerim,
Vazgeçemem ben bu haktan..
Hasan Ali YÜCEL
 
 
D     e     r     e       
Nerden alır suyunu
Kardan mı, yağmurdan mı?
Şu nazlı dereciğin
Yatağı çamurdan mı?
 
Bilmez, durup dinlenmek,
Kış, yaz demeyip akar.
Ovanın her yerini
Sular ile o yıkar..
 
Haz duyar ağaçlardan
Serinlik döküldükçe
Hayat saçar her yana
Kıvrılıp büküldükçe..
 
Duyulur türkülerin
En coşkunu sesinden.
Ferah veren bir hava
Yayılır nefesinden..
 
Durma gez, dolaş yurdu
Ak dere, berrak dere!
Gezdiğin topraklara,
Bolluklar bırak dere.!
Hasan Ali YÜCEL
 
 
N     i     n     n     i       
Uyu yavrum, uyudukça büyürsün;
Uyanınca güzel günler görürsün;
Şimdi yat ki sonra koşar, yürürsün
 
Yurda neşe vereceksin ninni.!
Yurt bahçedir, sen çiçeksin ninni.!
 
Uyu yavrum, uyanınca gül bana,
Her gülüşün hayat verir anana,
Bahtiyarlık senden gelir vatana..
 
Güler yüzün gül gül olsun ninni.!
Benim yavrum bülbül olsun ninni.!
 
Uyu ninem, uyanığız hepimiz;
Yanındadır uyumayan sevgimiz;
Zannetme ki anan, baban, ikimiz
 
Bütün Türklük seni bekler ninni.!
Senin için bu emekler ninni.!
Hasan Ali YÜCEL
 

Bir Yorum Yazın