Hasret Gültekin

 
 
B  U      G  E  C  E
B  E  N  D  E  K  İ     C  A  N  I  M  A
Bu gece
ben giderim resmim kalır,
belli ki bir hevesim kalır,
gözüm arkada kalmaz,
seni göresim kalır..
 
Sesim kalmaz,
sözüm kalmaz,
yarım kalır bir öykücük,
bozulmuş bir tılsım kalır..
 
Güze ulaşır vakit,
kurur dallar,
ayaz kalır..
 
Gece çöker, baykuş öter,
yaşanmamış bir yaz kalır..
 
Söner içimdeki yangın,
direnen kımıl, göğ ekinler,
açan güneş,
mevsim ilkbahara döner,
yemyeşil bir tınaz kalır..
 
Alacalı renkler susar,
ortada tek -beyaz- kalır.
çürür düzen zulüm biter,
vakit ulaşır yolum biter,
birde yasak -adım- kalır..
 
Toplatılır yazılarım,
yakılır dizelerim,
kurutulur gözlerim,
geride genç ölüm kalır..
Hasret GÜLTEKİN – 1990
 
 
 
H A S R E T ‘  İ N
H A S R E T N A M E S İ
Gel ve şimdi yaşa,
bu yüzyılda..
 
oo….  sen var ya aptal Şekspir,
zannettin ki, söylediğin çok şey
– olmak ve olmamak –
şimdi hiç bir şey..
Hasret GÜLTEKİN
03 Mart 1979
S I K I   T U T M A K
Sıkı tutmak
Toprağı ve hayatı,
Sıkı tutmak bileği..
 
Hele seni..
Çünkü toprağımın
Solmaz çiçeği..
Hasret GÜLTEKİN
03 Mart 1979
 
Y U N U S ‘ A
Yüküm bulgur değil Yunus,
yüküm yürek..
ve hiçbirini inciltmeyerek,
bu yolda olana,
çığ düşmez diyerek,
görmeden dost eşiğini
ve nasıl sallarsa
ana yavrusunun beşiğini,
nenni  nenni..
 
ö y l e…
Hasret GÜLTEKİN
Nisan 1993

Bir Yorum Yazın