Havva Hanım’a.!

 
bir çay kenarındaki ev ile ilgili görsel sonucu
 
Havva   Hanım’a.! 
Bir  varmış  bir  yokmuş,
Allah’ın kulu kölesi çokmuş.
Bu kulların birbirlerinden
Hiç mi hiç haberleri yokmuş..
 
Bir Havva Hanım yarmış,
Gardiyan Mahmud’a varmış.
Derme çatma küçük mü küçük
Ahşap bir evde yaşarmış..
 
Küçücük odaları darmış,
Bahçede ahırları varmış.
Sabahları büyük küçük
Hayvanları sağarmış..
 
Ömrü yokluk içinde geçmiş,
Çocuklarının eğitimini seçmiş,
Bir karıncayı dahi inciltmemiş
İyiliği kendine destur seçmiş..
 
Sabahları çayı demlermiş,
Tavukları bir bir yemlermiş,
Yedi veren dudun dibinden
Onlara bili bili dermiş..
 
Kesmük imiş kedisinin adı,
Yokluktan alırmış tadı,
Kocası işte gardiyan,
Evde olurmuş kadı..
 
Bahçede çıkrıklı bir kuyu,
Kuyudan çekermiş suyu.
Komşularınca çok sevilir
Örnek gösterilirmiş huyu..
 
Allah’a gönülden taparmış,
Ev fırınında ekmek yaparmış.
Giderken çarşıya evinin
Önündeki mezarlıktan saparmış..
 
Bahçede cevizi, armudu,
Evin önünde yediveren dutu.
Sık sık sararmış bahçeyi
Ve çitlerin dibini ayrık otu..
 
Mayhoşluğu ekşi elmanın
Dalından topladığın ayvanın,
Damağında kalır tadı,
O bahçeden yediğin meyvanın..
 
Ne armut kalmış, ne ahlat,
Gel bir de istersen sen anlat!
Viraneye dönmüş bu
Bahçeyi bir de sen şahlat.!
 
Ne Gardiyan Mahmud kalmış,
Ne de o güzel huylu Havva.
Muradını alan almış,
Kalmış dipsiz bir tava..
 
Varken torununda yazarlık,
Takalım ona bir nazarlık.
Unutmadılar hiç ölümü,
Evlerinin önü mezarlık..
Celalettin BİLGİN
   11  Eylül  2014
 
Anneannem Rahmetli Havva Hanım’ı,
Dedem Rahmetli Gardiyan Mahmud’u
sık sık söylediği şu manisiyle anıyorum.
Ruhları şad olsun.!
 
Dedem  Dedem
Teneşir tahtın idi dedem,
Ölecek vaktin di dedem,
Daha çok ağlardım ama;
Canımı yaktın idi dedem.!
Gardiyan Mahmud KOÇ

Bir Yorum Yazın