Hidayet Karakuş

 
 
 
S E R Ç E N İ N    Ş İ İ R İ
hep benim şiirimi yazdılar
dedi bir serçe.
kendi şiirimi ben yazsam
nasıl olur.?
 
kanadından
bir tüy kopardı.
gagasına aldı tüyü;
toprağa şu şiiri yazdı..
 
“kanatlarım gökyüzü kadar
  yavrularım yuvada yatar.
  özgürlükle kahvaltı ederim,
  darıyla oyun oynar..”
Hidayet KARAKUŞ
 
 
S        E        V        G        İ        L        İ 
bir selam kadar uzaksın şimdi
bir gül atsam perçemin bozulur
sevdiğin türkülere çiy düşer
çoğalır avuçlarının kınası..
 
dağlardan bir yel eser
çeşmelere seni doldurur
sular seni bekler, serviler seni
bir yaprak düşer kalbinin üstüne
bin yıl öteye özlem sızar..
 
şimdi hangi koyaklardasın
nerelerde biledin aşkını kimbilir
ne kirli gömleklerin yıkandı
ne yüzün okşandı onca zaman
kırağılar taradı saçlarını
yivli bir kurşun gibi
bir kuş gözlerinden ağladı
sustun, yüreğin yalnız bir abdal
sustun, öptüm seni..
Hidayet KARAKUŞ

Bir Yorum Yazın