İlhan Demiraslan

 
 
B İ R   A Ş K T A N   S O N R A
Ş E H İ R   M A H Z U N L U Ğ U
Bu kadar büyük değildi şehir,
Gökyüzü kapalı değildi,
Böyle sessiz değildi insanlar..
Parklar da sıkmaya başladı beni,
Anlaşılan bir şey var..
 
Ağzıma koymamışım içkiyi,
Zamanla türküsüne alıştım..
Bilmediğim şeydi kadınlar,
Ah.! Ben hiç böyle mahzun olmamıştım
Şimdiye kadar…
İlhan DEMİRASLAN
 
 
E S K İ   S E S L E R
E N   E S K İ   U Z A K L A R D A 
Gelibolu’da kaldı iskelesi çocukluğum
Teneke kayıklarım, yelkeni bezden
Boğazda balta burunlu gemiler
Kim bilir şimdi hangi denizlerde,
Kim bilir şimdi nerelere gider..
 
Eski sesler en eski gramofonlarda,
En eski plaklarda Sadettin Kaynak.
Eskiden daha da güzeldir
Kim bilir şimdi hangi kulaklarda,
Kim bilir nerden aklıma geldiler..
İlhan DEMİRASLAN
 
 
P  E  Y  N  İ  R         G  E  M  İ  S  İ
Bu paradır, anlıyor musun,
Arada geçer elime,
Et alırım, ekmek alırım
Evime..
 
Bu paradır işte, yüzü tatlı,
Dünya dediğin üstünde durur,
Bir gece sayılır eline,
İnsan orospu olur..
 
Bu paradır, boru değil,
Gün kazanılır, gün biter,
Peynir gemisi bununla yürür,
Düdük bununla öter..
 
Bu paradır işte, kokla bunu,
Her işin başı budur,
Seni katil etti bu,
Beni memur..
İlhan DEMİRASLAN

Bir Yorum Yazın