İlyas Tunç

 
                 
  
           İ  L  Y  A  S      T  U  N  Ç
              1956 yılında Ordu’da doğdu. İlk ve orta öğrenimini Ordu’da tamamladı. Gençlik yıllarında Ordu Spor’da amatör ve profesyonelce bir süre futbol oynadı. Gazi Eğitim Enstitüsü İngilizce Bölümünden mezun oldu. Yurdun çeşitli illerinde öğretmenli yaptı.
              İlk şiiri 1977 yılında Yeni Defne Dergisinde çıktı. Kuzeysu,Yazılı Günler, Varlık, Yeni Biçem, Akatalpa, Evrensel Kültür, Damar, Agora, Çevirmenin Notu, Cumhuriyet Kitap, Sol, Bir gün ve Pazar gibi dergi ve gazetelerde yazı, çeviri ve şiirleri yayımlandı.
              Afrika Şiirini; özellikle Çağdaş Güney Afrika ve Nijerya Şiirini araştırdı. 1994 Ali Rıza Ertan,  1995 Orhan Murat Arıburnu Juri Özel Ödülü, 1995 Damar Dergisi ve 2008 Ceyhun Atuf Kansu şiir ödüllerine değer görüldü.  Edebiyatçılar Derneği, TYS, BESAM üyesi olan İlyas Tunç, Sinop’ta yaşıyor.
              Sırası ile; Kış Bir Alkış mıydı (1992), Kül ve Kopuş (1995), Savrulmalar (2004), Fetüs Günlüğü (2002),  Sesler İncelikler (2008) ve Karnaval (2009) adlı şiir kitapları yayınlandı.
 
 
Devedikeni Sözler
yazlar kısaldı
körpecik böğürtlenlerin belleğimde bıraktığı
tadı ne getirir ki dile
ben ki dilime uygun bir iklim bulurum diye
sığınmıştım şiire..
 
uçarı dizeler!
ılıman kuşaklardan
karasal ülkelere
kanat çırpmayınız..
 
bunlar en iyi dileklerle yazılmış renkli bir posta
kartının tılsımlı sözleri
dile uygun bir iklim
iklime uygun dil mi olur
bir enlemde karar kıl
değiştir dilinle iklimi..
 
dedim, devedikeni!
dönenceler cücesi!
sözlerin kanatıyor yüreğimi..
İlyas TUNÇ
 
 
Kule Sözler
Şiir, imgelem ülkem!
kuyulara saldığım kova!
sarı safralardan sonra sığındı mı..
 
balkonda bana dokunma çiçeğine su veren yaşlı
adam içinden okudu bunları
aşağılarda şamata..
 
kısır amip
kör köstebek
budala müteşair
yazdıkları kapı açmaz bir yere
taşlar altında kalacak kuleler yıkılınca..
 
biraz insan içine çıkalım, dedim
hakkında dedikodular..
 
şairim
yüreğimden çıkarım yola
suyunu çektiğim kova çıkrıkta
gizlenecek ne var..
 
sustu sonra
sözler gürültüye gidebilirdi..
İlyas TUNÇ
 
 
Sevecen
Seni kollarıma
aldığım zaman
kiremitleri kırmadan
bir çatıyı örtüyor
özenle bir adam..
 
sığınsın diye
yağmurcuk kuşları
bahçeye bakan cephede
geniş tutuyor
saçağı.. 
İlyas TUNÇ

Bir Yorum Yazın