Kaan İnce

 
 
A    K    Ş    A    M     Ü    S    T    L    E    R    İ
Avuçlarım öyle boş ki;
 
Küçücük koynuna sığmıyorum sancıyla
Savrulmuşken yüreğimin dümeni
Bir parça mavilik uğruna..
 
Ne vakte kadar beklerdi
Bir insan üzünçlü gülünü
Susuz bırakıp göz bebeklerini..
 
Apaçık görmüştü oysa
Olan biten her şeyi
Akşam üstleri..
Kaan İNCE
KAN, İzlek Yayınları,
Mart 1997
 
K       A       N 
Yüzün yakomozlanır akşam saatlerinde
Kime çıkmaz piyangosu hüznün.
Belki de som balığa en son
Ve demir kırı bir taya
Ertesi yasaktı, es vardı
Bir tek uzun gecelerde..
 
Çıkrığında intihar edeceğim kuyu
Zaman kuyusu, soluksuz ve ıssız
İnip çıkar ölüm, durana dek yüzümdeki
Sevişen kederlerle gülün gümü
Adımdan çıkardım bir a
Gözlerimde gezen geriye kalan..
Kaan İNCE
 
 
Ö       M       R       Ü       M
Hangi ırmaktan akıyor yüreğimin bozoran sevdası
Hangi kolunda köprüsü var gecenin
Bir ucunda puslu gök, bir ucunda sazlık, hasretle bilinen
Aynı ürperti, aynı heyecan
Sensin boyun eğen acıya
Gizlenmez yaraları taşırken bedenin
Ömrümün genç yarısına..
Kaan İNCE

Bir Yorum Yazın