Kemal Burkay

 
 
G    Ü     L     Ü     M     S     E
Hadi gülümse, bulutlar gitsin.
İşçiler iyi çalışsın, gülümse.
Yoksa ben nasıl yenilenirim.
Belki şehre bir film gelir,
Bir güzel orman olur yazılarda,
İklim değişir, Akdeniz olur, gülümse..
 
Sazlarım vardı, ırmaklarım vardı çok,
Çakıl taşlarım vardı benim..
Ama sen başkasın anlıyor musun,
Tut ki karnım acıktı, anneme küstüm,
Tüm şehir bana küskün..
Bir kedim bile yok anlıyor musun..
İklim değişir, Akdeniz olur, gülümse..
Kemal BURKAY
 
 
P    R    A    N    G    A    L    A    R 
Ben ki yalnızca sevmek istedim;
Sizi, kırları, yaz akşamlarını.
Bir kadın eli gibi geçsin
İstedim, saçlarından rüzgar.
Bir Hasan var orda dağ köylerinde
Daha hiç okşanmamış,
Bir Elif var saçları taranmamış.
Trahomsuz büyüsünler istedim..
Öyleyse nedir bu prangalar.?
 
Ben kimin ağlamasını istedim ki.?
Yok ki benim kurşunlarım.,
Dikenli tellerim, taş duvarlarım yok ki.
Bir türkü söylerim, güneş vardır içinde,
Alın teri, toprak ve hayat..
Beni elleriniz ilgilendirirdi,
Gözleriniz, o hilesiz ve dost..
Öyleyse nedir bu prangalar.?
 
Çocukları kılıçlarla büyütmeyelim,
Çocukları ağlamaya büyütmeyelim.
Ağaçları küstürmeyelim kendimizden..
Bombaları çoğaltmasak, sevinçler çoğalırdı..
Kinleri bilmesek, ne güzel gülümserdik..
 
İstesek bölüşürdük doğan günü.
Birleşirdi ellerimiz ve türkülerimiz..
İstesek bölüşürdük bir dilim ekmeği..
Ama ne çoğalırdı yaprakların sevinci ,
Ne mutlu büyürdü çocuklar…
 
Ben sizden bir maviyi gizledim mi,
Hangi denizleri kaçırdım sizden.,
Hangi yağmuru, çiğ tanelerini.?
Size şiirler getirdim, nisan aylarını,
Yalnızlığımı getirdim ısınmanız için..
Öyleyse nedir bu prangalar.?
 
Ben kimin ağlamasını istedim ki.?
Yok ki benim kurşunlarım.,
Dikenli tellerim, taş duvarlarım yok ki…
Kemal BURKAY

Bir Yorum Yazın