Kemal Kaplancalı

 
 
A     K     L     I     M
Büyümedi gitti,
Şu aklım..
Bir hayli olmuş,
Yaşıma baktım..
Kemal KAPLANCALI
 
 
A   L   D   A   N   I   Ş
Gözlerimiz aldanır,
Derin bir suya baksak.
Mavi semada öyle,
Yeşilliğe uzansak..
Kemal KAPLANCALI
 
 
A       L       E       V
Ne yapsan hoş gelirdi,
Ne desen inanırdım,
O ilk gençlik çağımda.
Sen benim nazarımda,
Mükemmel bir insandın..
 
Gün geçti; devir döndü,
Düşünceler kafamda,
Kızgın bir alev oldu
Ve sen; yandın orada..
Kemal KAPLANCALI
 
 
A        R        Z        U
Geceler nemli, ıslak
Kederin yastığından
Baş kaldırıp uyansak..
 
İnce tül perdelerde
Oynaşan şekillerde
Gölgelerimizi bulsak..
Kemal KAPLANCALI
 
 
G  E  N  Ç  L  İ  K  T  E     A  Ş  K
Ne kadar yakışmıştı birbirine
Dallarla, yapraklar
Oyunlarla, çocuklar
Çiçeklerle, bahçeler kadar..
 
Ne kadar yakındı birbirine
Ufukla, sema
Bulutla, yağmur
Geceyle, gündüz kadar..
 
Ne kadar eşti birbirine
Akşamla, yıldız
Mehtapla, deniz
Kumrular kadar..
 
Ne kadar sarmaştı birbirine
Alevle, duman
Zamanla, mekan
Sabırla, ümit kadar..
 
Ne kadar çabuk geçti ömrümüz
Yıllar arkada kaldı.
Çileyle dolu gönlümüz
Hızımız rüzgarlar kadar..
Kemal KAPLANCALI
 
 
GÜL  YAKTI  DUDAĞINI
Herkesten kıskanırdı,
Kendi ekti bağını..
Kızıl bir ateş oldu,
Gül yaktı dudağını..
Kemal KAPLANCALI
 

Bir Yorum Yazın