Mahmut Kuru

 
 
H E R   Ş E Y   S A N A   Ç I K A R
sen, sen, ah sen
bende tutuşturduğun yürek yangını
söndürmeyen yağmurlara özenir
kelimelerle sürdürdüğüm mücadelem
sonuçsuz kalır belki
ama karşılıksız cümlelere çıkar yokuşlarım
sana çıkar yolun sonunda
tüm kelimeler
tüm cümleler..
 
sen, sen, ah sen
doymaz bir sevgiyle yıkanırsın
kelimeler sana yetmez
cümleler tırmanamaz yokuşlarına
ancak bakışlarım var sana sunacak
tükenmez umutlar dayanağım
herşey sana çıkar sonunda
tüm bakışlar,
tüm umutlar..
 
sen, sen, ah sen
duyduğum ufak bir gülüşüne
yaslanırım günlerce
acılar, sevgilere döner
sevsen de sevmesen de beni
ihtimaller yeter bana
her seçim sana çıkar sonunda
tüm acılar, sevgiler
tüm ihtimaller..
Mahmut KURU
 
 
K A V A K  A Ğ A C I
Seni bu su uzattı kavak ağacı,
Beni bu ekmek büyüttü.
Daha da uzatacak,
Ben daha da büyüyeceğim..
 
Senin bu dallarını,
Bu yapraklarını,
Rüzgar sallıyor kavak ağacı.
Beni de dert sallıyor..
 
Portakallara sandık,
Damlara saçak yapacaklar seni.
Ölümüm cephede değilse eğer,
Beni toprağa gömecekler..
 
Sen yine bir fırsatını bulur boy atarsın.
Anam,  beni tekrar doğuramaz ki.!
Mahmut KURU

Bir Yorum Yazın