Mehmet Ali Kalkan

 
 
A  S  Y  A  ‘  D  A  N
Gök aradık tuğlara,
Türk’ü yazdık çağlara,
Aşk  atını  dağlara,
Yıldırım’ca sürdük ya!
 
Üç  ettik  ayımızı,
Çok ettik sayımızı,
Asya’dan yayımızı,
Bismillah’la gerdik ya!
 
Güneş ardınca gittik,
Türk adını dirilttik,
Gün oldu dağ erittik,
Demire can verdik ya!
 
Eri,  hakanı,  beyi,
Pir bildi Yesevi’yi,
Göklerdeki maviyi,
Yeryüzüne serdik ya!
 
Yürürken Oğuz Boyu,
Bilmedi hiç korkuyu,
Gökçek Anadolu’yu,
Adaletle ördük ya!
 
Avucumda su diye,
Yunduğum Akdeniz’di..
Mehmet Ali KKALKAN
 
 
B     E     N     İ     M 
Ellerim ufku tutar,
Göklere kanat benim.
Yaşım var dünya kadar,
Tarihe hayat benim..
 
Gün geldi Cengiz Han’dım,
Gün geldi Süleyman’dım,
Türk – İslam’a inandım,
Yıldırım, Kürşad benim..
 
Anadolu’da  surum,
Viyana’da  kusurum,
Türkistan’da  uyurum,
Belh benim, Herat benim..
 
Şerre dur dedi elim,
Hayır söyledi dilim,
Hem Yavuz’dum, hem Selim,
Neyim kabahat benim?
 
Kaşgar’da kaldı yarım,
Don-Volga’da ben varım,
Tuna’da  ayaklarım,
Gözyaşım Fırat benim..
 
Diken olur yasemen,
Çöl olur beni emen,
Aklıma düşer Yemen,
Dilimde heyhat benim..
 
Revan’da gülüm gider,
Balkanda dilim gider,
Ardınca ölüm gider,
Her yanım serhat benim..
 
Şükrederek aluca,
Çifte su verdim kılıca,
Yol dediğin ucuca,
Bildiğim sırat benim..
 
Vurdum sevdaya atı,
Türkü bildim hayatı,
Savalan’da bayatı,
Kerkük’te hoyrat benim..
 
Düne el verir yarın,
Yarınlar sevdaların,
Aşka gelen dağların,
Deldiği Ferhat benim..
 
Sevdam aşkın hasında,
Piştim gönül tasında,
Yerle gök arasında,
Türkmen’ce murat benim,
Oğuz’ca murat benim..
Mehmet Ali KALKAN
 
 
D     İ     L     E     K
Ben bir çiçek olayım,
Sen üstümde arım ol.
 
Renkler onların olsun,
Yalnız benim sarım ol.
 
Bir yarısı benim ya,
Sen öteki yarım ol.
 
Su ol söndürmek için,
Yakmak için har’ım ol.
 
“Leyla” yı çalmak için,
Kemanım ol, tar’ım ol.
 
Silifke’de kekliğim,
Erzurum’da barım ol.
 
Gemi isem limanım,
Tren isem garım ol.
 
Mevcutta zaten varsın,
Yoklukta ki varım ol.
 
Her biri “canım” yüklü,
Lapa lapa karım ol.
 
….  ….  ….  ….  ….  ….,
Ve sen benim karım ol.
Mehmet Ali KALKAN
 
 
O      Ğ      U      L
Gündüzler güneşin tapulu mülkü,
Geceler içinde belli ay oğul.!
Töreyle yaşanır her kutlu ülkü,
Kendini bil, atanı bil, say oğul.!
 
Bildin mi kısalır nice mesafe,
İncisi yok ise, bakma sedefe,
Ok olanlar gönderilir hedefe,
Amma elde tutulan da yay oğul.!
 
Bilmez misin yel kayadan ne alır?
Gayesiz ne uzar,  ne de kısalır,
Bin kamıştan belki biri ney olur,
Onu da ustası çalar hey oğul.!
 
Elbette olmaya zamanlar vardır,
Kuyuda olana gökyüzü dardır,
Bilene alemler nokta kadardır,
Al kendine sen de ondan pay oğul.!
 
Bırak örümcekler kursun ağını,
Bak ki  dua dua yeşert bağını,
Ummanlar sessizce yaşar çağını,
Sesli sesli ona gelen çay oğul.!
 
Sen gül, gönlün gülsün, yüz gülsün,
Yıllar sonra yaptıkların öğülsün,
Koy nefsini örs üstünde dövülsün,
Dövülmez se vay ki sana, vay oğul.!
Mehmet Ali KALKAN
 

Bir Yorum Yazın