Mehmet Başaran

 
 
A   H   L   A   T        A   Ğ   A   C   I
Eşin dostun yaşıyor bak bahçede,
Sen çıplak bir doruğun üzerindesin.
Tam rüzgarın engini sardığı yerde..
 
Yekpare bir mavilik üstünden akar,
Altında köklerini sıkan toprak var,
Dertleşir durursun gölgenle..
 
Bazen öyle yakın geçer ki kayan yıldızlar,
Halini soruvereceklermiş sanırsın.
Dağılır üstündeki yeşil süküt,
Ümitle kımıldanırsın..
 
Bakma sana bir ad verdiklerine,
Yerle gök arasında bir karaltısın
Ve bütün dünya seni unutmuş,
Sanki kim bilecek yaşadığını,
Gelmese dallarına bir kaç fakir kuş..
 
Ne de dolmaz çilen varmış,
İlk defa kırağı yaktı canını.
Aşkı soran bulutların,
Rüzgarın cilvesi değil miydi
Döken yapraklarını.?
 
Durmuşsun kırların bir ucuna,
Ah senin halin,  köylü hali.
Yaşarsın kıraç toprakta;
Servi-misin misali..
Mehmet BAŞARAN
 
 
D   Ü   N   Y   A       B   U   !
Görebildiğin kadar mavi,
Sürebildiğin kadar toprak,
Sarabildiğin kadar kadın,
Dünya bu.!
 
Güvenebildiğin kadar dost,
Düşünebildiğin kadar güzel,
Yaşayabildiğin kadar
Dünya.!
Mehmet BAŞARAN
 
 
K   A   R   Ş   I   L   A   M   A
İlk yazın ucu göründü,
Harlayıverdi çiçek çimen.
Kalktım Akçadoruğa çıktım;
Bi ova serildi önüme,
Karşıma bi dağlar dikildi,
Elim ağzımda bakakaldım..
Bir yanda dumanlı toprak,
Bir yanda deniz,
Eriklerin bademlerin şavkı vurmuş havaya,
Ortalığı tutmuş zeytin,
Gözlerim yeşile kesti,
Hey ne dünyaymış dünyamız..
Çamların heybetinde, sesinde kaynakların;
Yaşamak uğul uğul du..
Kımıldıyordu yamaçlarda tarlalar,
Tepemde gök..
Çevrilmiş üstüme sayısız sevdalı göz,
Güp güp atıyordu yüreğim,
Kıyısında söğütler göveren
Bir nehir yatağına dönmüştü içim..
Üstüme üstüme geliyordu ıraklar,
Yankısıyla nice ilk yazların..
Coşkun sular geçiyordu
Derinlerimden..
Yosunlu kayaların dibinde,
Ordan ordan dürtüyordu tohum tomurcuk..
Elimi uzatsam özgürlüğe dokunacaktım,
Yeni düşünceler patlıyordu zihnimde,
Açtım bağrımı güne güneşe,
Eh beee..!
Mehmet BAŞARAN
 
 

Bir Yorum Yazın