Mehmet Kemal Kurşunluoğlu

                              

             
             M E H M E T   K E M A L   K U R Ş U N L U O Ğ L U
             1920 yılında Ankara’da dünyaya geldi. Ankara Erkek Lisesini bitirdi. Bir
süre  Ankara Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi  Felsefe Bölümüne devam ederken,
Ticaret Bakanlığında da memurluk yaptı.
             1945 yılında gazeteciliğe başladı. Muhabirlik, yazı işleri müdürlüğü, fıkra
yazarlığı yaptı. Sırasıyla; Yeni Gazete, Akşam, Barış ve Cumhuriyet Gazetelerinde
köşe yazarlığı yaptı. 1940 kuşağının toplumcu şiirleri yanında yer aldıysa da, şiir
yazmayı bıraktı. 
             Sırası ile;  Birinci Kilometre (1945),  Dünya  Güzel Olmalı (1945),  Acılı
Kuşak (1967)  ve Söz Gibi (1986) adlı şiir kitapları yayınlandı. Söz Gibi ile 1987
Lions Edebiyat Ödülünü aldı. 1998 yılında, henüz 78 yaşında İstanbul’da hayata
veda etti.

 
A  ş  ı  k  a  n  e  d  e  n  
Hani kanlı, sıcak ağustos günleri
Bir bulur belirir ya gökte,
Serinlik verir, gölge verir ya;
Tıpkı öyle, öylesine,
Sıkıntılı, acı günlerimde
Serinletirsin yüreğimi..
 
Hani karanlık korkunç gecelerde
Bir ışık belirir ya uzaklardan,
Bir yıldız çavar ya gökten,
Uzar, uzar, uzar
Düşer gibi olur ya toprağa
Arkasından ışıltılı bir iz bırakarak;
Sevindirir, ümit verir ya
Yolunu kaybeden yolculara;
Tıpkı öyle, öylesine
Nur serpersin, aydınlık olursun
Karanlık düşüncelerime..
 
Bir kere sevdalanmışım sana,
Meyil vermişim;
Namusum, arım demişim;
Gözüm,
Canım,
Efendim,
Devletli sultanım,
Çocuğumun anası,
Karım demişim..
Basmışım bağrıma..
Mehmet Kemal KURŞUNLUOĞLU
 
 
Ç ı r ı l ç ı p l a k 
Eskiden
İri memeleri severdim
Geniş kalçaları..
 
Şimdi
Memeler bir çift güvercin
Uçtu uçacak,
Kalçalar eriyerek avuçlarımda..
Mehmet Kemal KURŞUNLUOĞLU
 
 
D       i       ş       i      
Bu şakır şakır yağan yağmur,
Suya özlemi
Toprağın..
 
Bozkırı dolduran rengarenk koku,
Arıya özlemi
Çiçeğin..  
 
Bu geniş omuz, gerinen kol,
Kadına özlemi
Erkeğin..
Mehmet Kemal KURŞUNLUOĞLU
F u z u l i   G i b i
Ne varsa aşkta var aşkta
Gerisi fasa fiso..
Mehmet Kemal KURŞUNLUOĞLU
 
 
S       e       n      
Daldın sen,
Serin su başlarında eyleşen,
Bir söğüt dalı.!  
 
Baldın sen,
Bin bir bozkır çiçeğinden süzülmüş,
Ankara balı.!
 
Yapraktın sen,
Uğruna yaşanmış ölünmüş,
Vatan toprağı.!
Mehmet Kemal KURŞUNLUOĞLU
 
 
S     e     v     i      
Çiçek değil bu sevi,
Nasıl sunayım.!  
 
Gözümün bakışından,
Suların akışından,
Kumrunun sekişinden
 
Anlamalısın.!
Mehmet Kemal KURŞUNLUOĞLU
 
 
U n u t u l m a z   O l d u  
Geceyi yudular
Yağmurla,
 
Işıttılar
Şimşekle,
 
Korkuttular
Gök gürültüsüyle..  
 
Gece yundu, ışıdı, korktu.
Unutulmaz oldu..
Mehmet Kemal KURŞUNLUOĞLU

Bir Yorum Yazın