Mehmet Kıyat

 
 
D  O  S  T      D  E  L  İ  S  İ
Kötülüğün ötesinde bekleyen;
Defne,
Zeytin,
Portakal ağacıyım..
 
Sessizce gelen günışığı,
Akşamları söz ustası,
Gece yarısı yıldız tarlasıyım..
 
Kimse tutamaz gülüşümü,
Evreni yüreğinde gezdiren,
Çöllerden akan ırmak,
Dost delisiyim…
Mehmet KIYAT
 
 
 
Ö     L     Ü     M
Düşümüzün kaçak oyuncağı,
Beklemekle tükenmeyen gökyüzü,
Sağıla sağıla bitmeyen sabah,
Nar çiçeği şafağı günlerin..
 
Yaşamak ah yaşamak,
Ölüm iki adım ötemizde unutma.!
Mehmet KIYAT
 
 
U   N   U   T   U   R   S   A 
Kuş uçmayı
Tavşan kaçmayı unutursa,
Yağmur ve tohum
Toprağı unutursa,
Unutursa sıcaklığını güneş,
Sevişmek silinirse sözcüklerden;
Büyür mü defne.?
Zeytin ağaçları denizden keserse umudunu,
Gökyüzü düşmezse ırmağa gölgelerle;
Ziller çalarak
Ölüm kapımızda demek..
Mehmet KIYAT

Bir Yorum Yazın