Mehmet Tektemur

 
 
D   a   v   e   t
aşktan aşağı at kendini
tutarım
korkma.!
Mehmet TEKTEMUR
 
 
D e n i z   S a n a   B e n z i y o r
bıçak sırtında bir yaşam yorgunluğu taşıyorum
berrak bir suya akıyor sözlerim
sen de yorgunsun
esintimiz yeşil değil şimdi
durgunuz
bezginiz
boşlukta asılı duruyor düşlerimiz
yazık ki
senin ve deniz özleminin çok uzağındayım.
 
oysa en çok sana benziyordu deniz
üstüme deniz ört üşüyorum..
Mehmet TEKTEMUR
 
 
S e n i n   K a r a n l ı ğ ı n
Hep  Maviydi  Bende
sen hep mum ışığı umardın
ben tenine ay ışığı sunardım
doğrusu yakışırdı..
 
göz bebeklerinin çıkılmaz sokağına girerdim izinsiz
bir alın yazısı resmi çizerdim denize
silerdin..
 
kaybolurdum göz bebeklerinin araka sokağında
yağmur bize yağardı
içime çekerdim ıslanan saçlarının kokusunu
sığınırdık bir köşeye
yanımdan ürkek bir sokak köpeği geçerdi ıslak
gözlerimizle gülümserdik birbirimize
fark etmezdin..
 
senin karanlığın
eskiden de maviydi bende
hep sen beklerdim
yorulmazdım
üşenmez
bir alın yazısı resmi daha çizerdim yüreğine..
 
tutarsa
belki
derdim..
Mehmet TEKTEMUR

Bir Yorum Yazın