Mesut Adnan

 
 
D   O   K   U   N   M   A   S   A   Y   D   I    
S   E   S   İ   N
Gözlerinin kahverengi dalgasına
dokunduğunda elim..
 
Bilinmeyen renklerin ülkesine
taşındım,
yüzündeki ilk trenle..
 
Öylesine utangaçtı ki
sabah..
 
Dizlerinin üstüne oturmuş ellerin
anlatıyordu,
hayatın resmini..
 
İnciler biriktirdin
bir yerlerime..
 
Sevgilim
sesin dokunmasaydı,
bir sürü güneş
yığılmazdı kapıya..
Mesut ADNAN
 
 
L A D İ N ‘ L E    B E N
Yağmur bitti
Ladin’in şemsiyesi yoktu.
 
Benim vardı,
açmadım..
 
O,
toprağın sütünü emerek
büyüyor,
ben aşkın..
 
O’nun dalları uzanıyor,
benim kollarım..
Kucaklamak için hayatı…
Mesut ADNAN
(Ebruli İlk Yaz Kızı)
 
 
 Y   A   Z      Y   E  L   İ   N  D   E
 I. Küçük terası,
     yaza açtım..
 
     sarı valizleriyle,
     haziran geçiyordu yoldan..
 
     selam bile vermedi ,
     terden..
 
II. Yediverenin asması,
      kaçıncı  kez üzüme gebe,
      komşusu yaşlı okaliptüs bilir..
 
      ayaklarımın yorgunluğunu almıyor,
      eğreti sedir..
      yıldızların gücü yetmiyor geceye
      şiir dokunuyor sadece..
Mesut ADNAN

Bir Yorum Yazın