Metin Eloğlu

 
 
            
 
          M E T İ N   E L O Ğ L U
          1927’de İstanbul’da doğdu. 1942’de Uyanış Dergisinde yayınlanan ilk
öyküsüyle edebiyata adım attı. 1943’de Güzel Sanatlar Akademisi Resim-İş
Bölümüne girdi. 1946’da siyasi nedenlerle 2 ay tutuklanınca, okuldan atıldı.
          Ressam olarak bir çok sergiye imza attı.  1967’de düzenlenen 1. DYO
Sergisinde resim dalında birincilik ödülü aldı. 1972’de 
TDK Şiir Ödülünde,
Dizin adlı şiiriyle ödüllendirildi. 1976’da Yarımca Sanat
Şenliğinde, resim
dalında birincilik ödülü aldı.
          Orhan Veli gibi, lümpen orta tabakanın dilini ve duyarlığını yansıtan
şiirleriyle tanındı. Konuşma dilinin tadını yansıtan argo ve ironiyle şiirin
anlatım olanaklarının alanını daha da genişletti. Toplumsal eleştiriciliği
ile Can Yücel’in yolunu açtığı söylenebilir. Şiirleri, Asım Bezirci’nin Metin
Eloğlu adlı inceleme kitabına konu oldu.
           Yayınlanan şiirleriyle kendi dönemini ve kendinden sonraki kuşakları
büyük ölçüde etkilemiş bir şair olan Metin Eloğlu 1985 sonbaharının 11 Ekim 
günü İstanbul’da vefat etti. Düdüklü Tencere, Odun, Ayşemayşe, Dizin, Hep,
Rüzgar Ekmek, Şiirce
, Ay Parçası, Önce Kadınlar, Garip Şiirler Antolojisi
(Ümit Yaşar Oğuzcan ile) adlı eserleri yayınlandı.
 
            Eloğlu is a poet and an artist. Due to his political acts he was expelled from the
Ard 
Department of Fıne Arts Academy where he was a student. He exhibited his works
in various  exhibitions.  He is  best  known for his poetry  which  shows the influence of
Orhan Veli and  demonstrates the language and sensitivities  of the middle class. His use
of slang and irony which resonates with colloquial language has brought a new style of
expression to his poetry. The social criticism in  Eloğlu’s  poetry  is very likely to  have
influenced Can Yücel’s poetry. Asım Bezirci’s book Metin Eloğlu focuses on Eloğlu’s poetry. 
 
 
Arif Olan Anlasın 
Bahar gelir gelmez
Sokağa çıkar çıkmaz
Elif’i görür görmez..
Metin ELOĞLU
 
 
 
Boynumun Borcu
Leman Hanım,
Size bir şiir borcum vardı ya.
İşte onu ödüyorum.
Metin ELOĞLU
 
 
Çilingir Sofrası  
Bu zıkkımın yanında
Arnavut ciğeri ister, bir
Çiroz salatası ister, iki
Cacık ister, üç
Adalet, eşitlik, hürriyet demiye
Sadece yürek ister..
Metin ELOĞLU
 
 
 
E l o ğ l u   
Eloğlu binlik bozdurur,
Ben bozduramam.
 
Eloğlu başına yastığa korkomaz uyur,
Ben uyuyamam.
 
Eloğlu sofrasında dokuz türlü,
Benim aç yattığım olur bazen.
 
Benim ev gecekondu,
Eloğlunda apartman.
 
Eloğlunda ince müzik,
Benimki si aman aman.
 
Benim kuru başım bana yeter,
Eloğlunda karı kızan.
 
Ben keçileri kaybettim,
Eloğlunda usta çoban.
 
Bu soy adı bana haram..
Metin ELOĞLU
 
 
M  a  y  ı  s
Bahçem tek sap gelincik
Gülüp geçilse de olur
Gözde büyütülse de..
Metin ELOĞLU
  
Ömür Törpüsü 
Yaşamak istiyorum.
Yaşamak istiyorum..
Yaşamak istiyorum…
Böyle şiir olmaz diyeceksin biliyorum..
Ama böyle dünya olur mu.?
 
Anılar hep sonbaharda gibidir,
Anlamam o kadar incesini..
Sen yanımdayken yaşamak güzeldi işte..
Metin ELOĞLU
 
S  o  f  r  a    A  d  a  b  ı 
Keşkek şu kazanda kaynar, benim bildiğim;
Şu güveçte helmelenir fasulya.
Kuzu şu karar ateşte çevrilir;
Tuzlama şu tabağa konur ille..
Yumurta şu sahana kırılır.
Çorba mı?  Çorba şu kaşıkla içilir tabii,
Hoşaf bu kaşıkla..
İster uskumru olsun, ister kolyoz,
İster orkinos, ister hanos;
Balık şu bıçakla kesilir…
Şarap siyahsa şu kadehe konur elbet,
Beyaz sa bu kadehe..
 
Yavan ekmeği nasıl yersen ye..
Metin ELOĞLU
 
 
Şiire, Tütüne ve İnsana 
Yine alışır mıyım acaba
Şiire tütüne ve insana.!
Metin ELOĞLU
 
 
Ş i ş e d e k i    
Şişede durduğu gibi durmaz ki kafir,
Tutar insana yaşamayı sevdirir..
Metin ELOĞLU
 
 
 
Y i t i k ç i    
Hadi git azıcık İstanbul iste,
Kosunlar o denizi bir çanağa,
Bir çıkına elesinler o günlerimi;
O yazdan, Üsküdar’dan ne kaldıysa Elif’ten
Doldur ceplerine..
Onlarda yoksa komşularında vardır,
Tanırlar sevinirler,
Beni bay Metin gönderdi de..
Metin ELOĞLU
 
 

Bir Yorum Yazın