Mithat Cemal Kuntay

 
 
      MİTHAT CEMAL KUNTAY   
      1985’de  İstanbul’da  dünyaya geldi.
Tek romanı  “Üç İstanbul”  ile Mütareke, 
II. Abdülhamit ve II.Meşrutiyet yıllarını
kaleme aldı.
       Vefa Lisesinden sonra Hukuk okudu.
İstanbul Hukuk Mektebinde İdare Hukuk
Asistanlığı yaptı.Adliye Nezaretinin Özel
Kaleminden Müdürlüğe kadar yükseldi. 
       I nci  Hukuk Mahkemesi  üyeliğinden
sonra  Beyoğlu 4 ncü Noter’i oldu.  Ölüm
tarihi olan  30 Mart 1956ya kadar da bu
görevi sürdürdü.  Milli  Edebiyat  Akımı-
nın değerlerini benimsedi..
 
E ğ i l m e   
Zincirin altınsa da hatta, koparıp kır.!
Susmak ne demekmiş, yere göğe haykır.!
 
Vicdan bile duymaz, çıkmazsa bir ahı
Sessiz kölelerdir, yaratan bin bir ilahı.
 
Elbet put olurlar, öpülen eller, etekler,
Elbet öpen oldukça, olur öptürecekler.!
 
Hürriyet, o en son şerefindir, onu satma.!
Bir Tanrı yeter, kendine bin Tanrı yaratma.!
 
İnsanda ki dört tane ayak devrini bilme.!
Mahvolsa eğilmezdi baban, sen de eğilme.!
Mithat Cemal KUNTAY
 
On Beş Yılı Karşılarken 
Kim derdi yarılsın da nihayet yerin altı,
Bir anda dirilirsin de şu milyonla karaltı.
 
Topraklaşan ellerde birer meşale yansın.
Kim der ki şu milyonla adam birden uyansın.
 
Kim derdi seher yıldızı doğsun da bir evden,
Kaçsın da cehennemler o bir dalma alevden,
 
Canlansın ışık selleri olsun da o damla
Beş devletin öldürdüğü devlet bir adamla.
 
Kim der ki en son rakamlar da delirsin.
On beş asır on beş yılın eb’adına girsin.
 
Dünyaları bir fert evet oynattı yerinden,
Sarsıldı demirler evet azmin demirinden.
 
Mazi yıkılıp gitti evet fesli, kafesli;
Lakin bugünün ey granit bünyeli nesli,
 
Bir şey ele geçmez şerefin sade adından.
Sen arşı bırak, varsa haber ver kanadından.
 
Gökten ne çıkar? Gök ha büyükmüş ha değilmiş,
Sen alnını göster ne kadar yükselebilmiş.
 
Gökler çıkabildin, uçabildinse derindir,
Tarihi kendin yazıyorsan, eserindir..
 
Bahsetme bugün sade dünün mucizesinden,
İnsan utanır sonra yarın kendi sesinden.
 
Asrın yaşamak hakkını vermez sana kimse;
Sen asrını üstünde izin varsa benimse;
 
Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır..
Toprak, eğer uğrunda ölen varsa vatandır.!
Mithat Cemal KUNTAY
 
Ölüm Karnavalı
Ne tuhaftır yerin altında ölüm karnavalı!
Eriyen çehre çimendir, çürüyen çehre çalı.
Bıyığın kürkünü sarmış sakalın postekisi,
Bir ufak baykuşa dönmüş karışıp herikisi.
 
Çürüyen burnun asılmış uzanan çengeline.
Kimi göğsüz… Kiminin gözleri akmış eline.
Kimi hala yaşıyormuş gibi müthiş asabi.
Kiminin baldırı şişmiş kabarıp gayda gibi.
 
Kiminin etleri toprakta birer pembe leke.
Kimi eşya; kafa bir tahta,kulak bir teneke.
Kiminin ağzı dudaksız, yine lakin kapalı.
Netuhaftır yerin altında ölüm karnavalı.!
Mithat Cemal KUNTAY

Bir Yorum Yazın