Mustafa Mazhar Alphan

 
       
 
          MUSTAFA MAZHAR ALPHAN 
             22 Mayıs 1941 günü Artvinde doğdu.Avusturya Karl Franzens Üniversitesi
mezunu. 1969-71 yıllarında Makina Mühendisliği Fakültesinde Araştırma görevlisi,
Türkiye İş Bankası Eğitim Müdürlüğü ve Teftiş Kurulundan 1994 yılında emekli ol-
du. Sürgün Kitabevini kurdu ve yönetti. Düşlem Dergisinin kurucuları arasında yer
aldı. Son Çağrı adlı  şiiri 1992 yılında Damar dergisinde yer aldı. Bilimsel Yazıları
İstanbul Teknik Üniversitesi Bültenlerinde, Bankacılıkla ilgili mesleki araştırma ve
ve yazıları İş Dergisinde yer aldı.
             1996 Ceyhun Atuf Kansu şiir yarışmasında övgüye değer, 2002 N. Mehmet
Başaran şiir yarışmasında başarı, 2003 40.Ulusal 14.Uluslararası Hacıbektaş Veli
Serbest şiir yarışmasında ikincilik, 2004 yılında Karşıyaka Belediyesi şiir yarışma-
sında emek ödülünü aldı.
             Sırasıyla; Evim Önü Yeşil Pınar (1991), Dağılsın Bulutlar (1994), Köpüğü
Kırık Dalga(1995), Aşk, Kül ve Köz(1997),Ol ki(1999),Yaşam Yankılandığı Yerden
Sürer(2001),Şimdi Sana(2004), Kendine Uçurum(2006), Kaos ve Delta(2007),Kuş-
luk Çiçeği(2008), Üç Şiir(2009) ve Söz Örse Düşer(2011) adlı kitapları yayınlandı.
 
 
 
A n m a s a n   O l m a z
Ne rüzgar havalandırır kaldırımları
Ne de ahşap evlerin pileli eteklerini
Yoksulluğunu çelmiş üzerine her biri
Pervazları kırık dökük bu eski fotoğrafta
Işık desen kendine levanten
Hava desen dokunsan dökülür imbatı
Yakın tarihin merceği saat kulesi meydan
Gazeteci Tahsin ve niceleri
Söylenecek ne kaldıysa sokakları dar
Koyları arşiv alıcısı başı dumanlı gençlik
Yazsan olmaz çizsen boşaltsan
Kirli çıkınlarını bugüne dek biriktirdiğin
Bayramlık ağzını açsan Kale’ye uzanan
Avaz avaz kuşlar kanat kanat bulut
Yatağından ters kalkmış bir görüntü kirliliği
Kendi liman kendine bir liman arar
Bit pazarından nur yağar sanki üzerine
Ansan eskileri anmasan olmaz..
Mustafa Mazhar ALPHAN
 
İSTANBULDA SONBAHAR ile ilgili görsel sonucu
 
 
İ s t a n b u l ‘ d a  S o n b a h a r
Uçuşur kubbelerden avlulara kuşlar
Ulu çınarlar yaprak dökmüş kuşlar ki nerde kuşlar
Güneş batar efsaneleri İstanbul’un surları
Rüzgar anlatsın savrulan yapraklar gibi asırları
İstanbul şehri böyle binlerce sonbahar görmüştür
Her renk anoforlaşıp sihri bir saltanat sürmüştür
Deniz bulutlarla kaynaşıp yapraklarla oynaşır
Her yalı bir senfoni gibi surlarda şapır şapır
Yollar ki uzun kısa uzanır ta ruhlara
Çıplak dallar ki gel sar der beni bulutlara
Bulutlar kat kat şekil şekil ilahi basamaklar
Bu şehrin sularda düğünü renklerle çağlar..
 
Her zirvede bir dünya efsanesi bir başka ihsan
Bir yağmur olup toprağa düşse evrenleşir insan..
Mustafa Mazhar ALPHAN
 
 
Kahve  Tadında
İki fincan iki el
Yorulmuş özlemekten.
 
Her şey kahve tadında..  
 
Geceye devriliriz  
Kalemimin ucu gibi güler  
Göz göze yazarız telvesini..  
 
İnce belli coşku  
İçinde türlü içecekler..
Mustafa Mazhar ALPHAN
 
 
K     e     l     e     b     e     k
Dut yaprakları arasında bir tırtıl
yeğledi özgürlüğü ipeğe
deldi kozasını
kelebeğe..
 
Gönlünce kanatlandı
ömrü kısa sürse de..
Mustafa Mazhar ALPHAN
 
 
Şiirin Yedi Rengi
Işığını tetikledik  
toprağını  
geçtik  
yedi rengin çarşısından  
sözcük dövdük örsünde  
çırak çıktık  
bilinmeyen zenginliğine  
şiirin..
Mustafa Mazhar ALPHAN
 
 
U  ç  u  r  u  m
Küreselleşme adı altında
Ciplenir insan, köleleştirilir  
Uzaktan kumandalı..      
 
Yaşam Ağacı’nın  
El değiştirir bahçıvanı..
Mustafa Mazhar ALPHAN

Bir Yorum Yazın