Müştak Erenus

 
 
K  A  R  I  N  C  A
Bir dağ üstünde karınca
Durur,
Düşünür.
İnsanlardan kurtardığı aklını,
Bu dağ başında yitirir.
Gökler yine mavidir.
Geceleri yıldızlar doluşur.
Üşür aklı karıncanın
Düşünür.
Bir dağ üstünde karınca
Durmuş,  bize karşı
Büyür..
Müştak ERENUS
 
 
Y Ü R E Ğ İ N   V A R   Y A
Y Ü R E Ğ İ N
Geceleri yıldızlar örter üstünü,
Bilirsin de yine üşürsün.
Kaçışır boşluğa bu korkak sözcükler
Kan ter içinde.
Susar düşünürsün..
Boşuna mı sana bu sevda,  yaşamda
Bu yürek,
Bu insan onuru…
Gölgelerimiz makaslanmışsa yollarda
Silkeler bir kız kendini..
At üstündeki kurumuş kalmışları,
Yaprakları yeniden güneşe
Tut,  renkleri ellerinden..
Ha şöyle…
 
Müştak ERENUS

Bir Yorum Yazın