Nazan Bekiroğlu

 
 
 
” L A  –  S O N S U Z L U K   H E C E S İ “
“Ben kadınım” dedi Havva,
Ama bu benim sıfatım, adımı henüz bilmiyorum.
Sonra döndü Adem’e
Aklına bir şey gelmiş gibiydi.
Sesi bengi sular gibiydi.
“Bana” dedi “bir isim ver”
“Varlığım olsun”
Durdu,
Aklından yeni bir şey geçti,
“Bana” dedi.
“Sen isim ver, varlığım senin olsun.”
Bana öyle bir isim ver ki,
Senin adının yanında dursun.
Seni anan, beni de ansın.
Seni hatırlayan beni hatırlamadan olmasın.
Bir “ile” koy aramıza bizi birbirine bağlasın..
Nazan BEKİROĞLU
 

Bir Yorum Yazın