Necmettin Halil Onan

 
               NECMETTİN HALİL ONAN
               1902’de Çatalca’da doğdu.  Orta öğrenimini  Vefa Lisesinde tamamladı.
1919’da girdiği Edebiyat Fakültesi Türk Dili Edebiyatı bölümünde Fuad Köprülü,
Cenap Şahabettin,  Ferit Kam,  Yusuf Şerif,  Yahya Kemal  ve Hüseyin Danış gibi
edebiyatçıların öğrencisi oldu.
               İstanbul ‘un işgalinde  okul geçici olarak kapatılınca  milli mücadeleye
katılmak üzere  Ankara’ya geçti.  Anadolu Ajansı  Siyasi Servisinde çalıştı.  Milli
mücadeleden sonra yarım kalan eğitimini 1924 ‘de tamamladı.  Bir süre Anadolu
ajansı ve özel okullarda çalıştı. 1929’dan itibaren İzmir, Adana, Ankara illerinde
pek çok lisede edebiyat öğretmenliği  ve  Lise Müdürlüğü yaptıktan sonra Maarif
Müfettişi oldu.
               1942-1946 yıllarında  Yüksek Öğrenim Genel Müdürülüğünde bulundu.
Ankara Üniversitesi  DTCF’de  Eski Türk Edebiyatı Profesörü olarak ders verdi.
1959’da üniversitedeki görevinden emekli oldu.
               18 Ağustos 1968 günü  İstanbul’da hayatını kaybeden  Necmettin Halil
Onan coşkun  ve ulusal duyguları işleyen şiirleriyle tanındı.  İlk şiirlerini Nedim
dergisinde yayınladı. Aşk, doğa ve ulusal duygu içerikli şiirlerini Dergah, Hayat
dergilerinde yayınladı. Çanakkale Savaşını konu alan “Bir Yolcuya” adlı şiiriyle
2008 Yılı Kültür ve Sanat Büyük Ödülünü aldı.
               Sırasıyla; Çakıl Taşları(1927), Bir Yudum Daha(1933) ve İzahlı Divan Şiiri
Antolojisi (1940, 1946) adlı kitapları yayınlandı.
 
 
B i r   Y o l c u y a    
Dur yolcu! Bilmeden gelip bastığın
Bu toprak, bir devrin battığı yerdir.
Eğil de kulak ver, bu sessiz yığın
Bir vatan kalbinin attığı yerdir..
 
Bu ıssız, gölgesiz yolun sonunda,
Gördüğün bu tümsek Anadolu’nda,
İstiklal uğrunda, namus yolunda
Can veren Mehmed’in yattığı yerdir..
 
 
Bu tümsek, koparken büyük zelzele,
Son vatan parçası geçerken ele,
Mehmed’in düşmanı boğduğu sele
Mübarek kanını kattığı yerdir..
 
Düşün ki, haşrolan kan, kemik, etin
Yaptığı bu tümsek, amansız, çetin
Bir harbin sonunda bütün milletin
Hürriyet zevkini tattığı yerdir..
Necmettin Halil ONAN
 
 
Çakıl  Taşları  
Biliyorsun ki kari, kalbin derinlikleri,
Damla damla biriken gizli gözyaşlarıdır.
Kudretimin ortadan çıkarabildikleri,
Halis inci yerine bu çakıl taşlarıdır..
 
Görüyorsun, nihayet, çakıl taşları sende,
İncilerse şairin kendi kalbinde kaldı.
Fakat şunu anla ki o, çakıl bulurken de,
İnci araşrırmadan duyulan zevki aldı..
Necmettin Halil ONAN
 
 
Ömrüne Yan Kuzum 
Karanlık hayatı ışıklandıran
Tutuşmuş bir kalbin alevleridir;
Kızıllık görmeyen ufku andıran
Bir yürek bahtına yansa yeridir..
 
Vah o boş kalbe ki aşkı tatmadı!
Ah o tat, duydukça doyulmayan tat!
Yanmanın lezzeti, acının tadı;
Yerine başkası konulmayan tat.!
 
Ömrüne yan kuzum, bir çift göz için
Canını o korla dağlamadınsa!
Bir güzel yüz için, bir tek söz için,
Bir tutam saç için ağlamadınsa.!
Necmettin Halil ONAN

Bir Yorum Yazın